2026–2027 EĞİTİM ÖĞRETİM YILI | |||||||||
I. BÖLÜM: DERS BİLGİLERİ | |||||||||
| |||||||||
| |||||||||
Hafta / Tarih | 3. Hafta • 28 Eylül-2 Ekim • 2 SAAT | ||||||||
II. BÖLÜM: ETKİNLİKLER VE AMAÇLARI | |||||||||
1. saat • Duygu Renkleri Atölyesi | Duygu Renkleri Atölyesi — Duyguları fark etme ve uygun biçimde ifade etme. | ||||||||
2. saat • Üç Renkli Şemsiye | Özgün masal: Üç Renkli Şemsiye — İdil’in kırgınlığının nasıl değiştiğini ve yanlış anlamanın konuşarak nasıl çözüldüğünü fark etme. | ||||||||
Haftalık Ortak Amaç | Duyguları fark etme ve uygun biçimde ifade etme; dinleme, hayal kurma ve sözlü paylaşımı destekleme | ||||||||
III. BÖLÜM: ETKİNLİKLERİN UYGULANIŞI | |||||||||
Hazırlık | 1. saat: kâğıt, kalem; etkinliğin aşağıda yazılı sözlü örnekleri ve gerektiğinde öğretmenin tahtaya çizdiği basit işaretler. 2. saat: tam masal metni ve seçmeli çizim araçları. | ||||||||
1. Saat — Duygu Renkleri Atölyesi | Öğretmen tahtaya üç renk adı yazar ve her rengin herkeste aynı duyguyu anlatmak zorunda olmadığını söyler (5 dk). Öğrenciler “Bugün içimdeki hava…” cümlesini söz, işaret veya çizimle tamamlar (10 dk). Boş kâğıda kendileri üç bölümlü bir şemsiye çizer, seçtikleri farklı durumlara uygun renklerle boyar (20 dk). Son 5 dk isteyen çizimini anlatır; kişisel deneyim paylaşmaya zorlanmaz, hazır kart veya şablon gerekmez. | ||||||||
2. Saat — Üç Renkli Şemsiye | 5 dk giriş; 8 dk “Üç Renkli Şemsiye” masalının tamamını canlı bir ses tonuyla okuma ve kısa duraklamalar; 10 dk öykü sohbeti; 14 dk seçmeli yaratıcı çalışma; 3 dk kapanış. Tam metin ve etkinlikler ikinci sayfadadır. | ||||||||
Kapanış / Paylaşım | İsteyen öğrenci masaldan şaşırdığı bir ânı resim, söz veya işaretle paylaşır; paylaşma zorunlu değildir. | ||||||||
Materyal ve Kaynaklar | Kâğıt, kalem ve planın içindeki yazılı yönergeler; özgün masalın tam metni. Ek satın alma gerektirmez; okulda mevcut/yeniden kullanılabilir malzemeler tercih edilir. | ||||||||
IV. BÖLÜM: KATILIM VE GÜVENLİK | |||||||||
Katılım Seçenekleri | Konuşma, çizim, işaret, hareket veya gözlemci/yardımcı rol seçilebilir. Gönüllülük, kişisel alan ve erişilebilirlik korunur; zorunlu kişisel açıklama/performans yoktur. | ||||||||
Destek / Güvenlik Önlemleri | Yönerge gerektiğinde basamaklandırılır; model/akran desteği verilir. Risk-fayda dengesi ve erişilebilirlik gözetilir. Öğretmen mümkün olduğunca mücerret kılavuzdur; dışlama, zorbalık veya ciddi riskte müdahale eder. Temas zorunlu değildir; hareket alanı kaymaz ve engelsizdir. | ||||||||
V. BÖLÜM: GÖZLEM VE DEĞERLENDİRME | |||||||||
Gözlem Ölçütleri | İzlenecek ölçütler: duyguları fark etme ve uygun biçimde ifade etme; ikinci saatte masal sohbetinde şu gözlenir: İdil’in kızgınlığının nedenini ve Aras’la konuşunca nelerin değiştiğini açıklar. Not/puan/sıralama yoktur; bu ders için resmî öğrenme çıktısı/süreç kodu uydurulmaz. | ||||||||
Kayıt / Öğrenci Ürünü | İsteğe bağlı masala ilişkin resim, canlandırma ya da kısa yorum; öğretmen gerektiğinde kısa gözlem notu alır. | ||||||||
VI. BÖLÜM: SINIF DEFTERİ KAYDI | 1. saat: Duygu Renkleri Atölyesi; 2. saat: Üç Renkli Şemsiye masalı. Yalnız fiilen gerçekleştirilen etkinlikler kaydedilir. | ||||||||
VII. BÖLÜM: ÖĞRETMENİN UYGULAMA NOTU | |||||||||
Öğretmen Notu |
| ||||||||
................................................ Sınıf Öğretmeni |
U Y G U N D U R .... / .... / ........ ................................................ Okul Müdürü
| ||||||||
2026–2027 EĞİTİM ÖĞRETİM YILI • 2. SINIF SERBEST ETKİNLİKLER | |||||||||
3. HAFTA | ÖZGÜN MASAL | |||||||||
2. DERS SAATİ • MASAL | |||||||||
Masalın Adı | Üç Renkli Şemsiye | ||||||||
Yağmur önce usulca başladı. Sonra pencereye öyle hızlı vurdu ki İdil, sınıfın dışındaki çiçekleri seçemez oldu. Çıkış zili çaldığında kapının yanında üç şemsiye vardı: kırmızı, mavi ve sapında küçük bir ördek bulunan sarı şemsiye. Sarı olan İdil’indi. Annesi, “Ördeği takip edersen şemsiyeni kaybetmezsin,” demişti. İdil şemsiyesini açmak için düğmeye bastı. Şemsiye ‘pat’ diye açıldı ama üç telinden biri içeri kıvrılmıştı. Bir yanı göğe, öteki yanı yere bakıyordu. “Şemsiyen çok komik,” dedi Aras. İdil’in yüzü ısındı. Bu sabah matematik defterini de evde unutmuştu. Şimdi şemsiye... “Komik değil!” diye çıkıştı. Aras geri çekildi. “Ben ördeği demiştim,” diye mırıldandı. Öğretmenleri kapıdan, “Yağmur biraz hafiflesin, burada bekleyelim,” dedi. İdil şemsiyesini kapatıp çantasının yanına koydu. Ağlamak istemiyordu ama gözleri dolmuştu. Kırmızı şemsiyeli Ece yanına oturdu. “Geçen hafta benim botumun teki çamura saplandı,” dedi. “Herkes gülecek sandım. Sonra öğretmen botumu çıkarmama yardım etti.” “Ben kızdım,” dedi İdil. “Hem şemsiyeye hem Aras’a.” Ece, “Aras’ın neye güldüğünü bilmiyordum,” dedi. “Ona sorabilirsin. İstersen beklerim.” Aras biraz ötede kırmızı, mavi ve sarı boyalarıyla bir kâğıda şemsiyeler çiziyordu. İdil yaklaştığında çizdiği sarı şemsiyenin üzerinde kocaman bir ördek gördü. Ördek, yağmur damlalarına bakıp şaşırmıştı. “Bana mı güldün?” diye sordu İdil. “Hayır,” dedi Aras. “Ördek sanki uçacak gibi duruyordu. Sen kızınca ne diyeceğimi bilemedim.” İdil kâğıdı inceledi. “Ben de çok sinirlendim. Sabah beri her şey ters gidiyor.” Aras mavi kalemi uzattı. “İstersen ördeğin etrafına göl çizebilirsin.” Bekledikleri sırada İdil, ördekli şemsiyenin sapının nereden geldiğini anlattı. Küçükken bir pazarda görmüş, sarı rengini hemen seçmişti. Aras da kendi mavi şemsiyesini ilk açtığında rüzgârın ters çevirdiğini söyledi. “Benimki kocaman bir mantara benzedi,” dedi. Ece kırmızı şemsiyesini her yağmurda yanında taşımadığını itiraf etti; bazen arkadaşlarıyla okulun saçak altında yağmurun bitmesini beklemek hoşuna gidiyordu. Üçü dışarıdaki su birikintilerinin şekillerini izledi. Bir tanesi kedi kulağına, biri de yamuk bir patatese benziyordu. İdil patatese benzetilen birikintiye ilk kez gülünce Aras rahatladı. Birkaç dakika önceki kızgınlığı hiç olmamış saymadılar; sadece konuşmanın ardından aynı yağmura biraz farklı bakmaya başladılar. Yağmur yavaşladı. Öğretmen şemsiyenin eğilmiş telini zorlamadan yerine yerleştirdi; yine de tam düzelmedi. “Bugünlük dikkatli kullanalım, evde bir büyüğünle kontrol edersiniz,” dedi. İdil şemsiyesini açtı. Sarı kumaşın bir köşesi hâlâ aşağı sarkıyordu. Bu kez gözüne biraz komik göründü. “Ördeğim yorulmuş galiba,” dedi. Aras gülümsedi ama önce İdil’e baktı; onun da gülümsediğini görünce güldü. Üç çocuk, üç farklı şemsiyenin altında kapıdan çıktı. Yağmur dindiğinde İdil sarı şemsiyeyi kapatmadı hemen. Damlaların ördeğin gagasından tek tek düşmesini izledi. “Bugün biraz kızgındım,” diye düşündü. “Şimdi de biraz hafifledim.” | |||||||||
Dinleme Sonrası | Sohbet: İdil ilk başta neye kızdı? Aras neye güldüğünü nasıl açıkladı? Şemsiyenin sarkan köşesi sonunda İdil’e nasıl göründü? | ||||||||
✓ Belgenin sonu • Planın tamamı tahta görünümüne yüklendi.