2026–2027 EĞİTİM ÖĞRETİM YILI | |||||||||
I. BÖLÜM: DERS BİLGİLERİ | |||||||||
| |||||||||
| |||||||||
Hafta / Tarih | 5. Hafta • 12-16 Ekim • 2 SAAT | ||||||||
II. BÖLÜM: ETKİNLİKLER VE AMAÇLARI | |||||||||
1. saat • Sınıf Görev Döngüsü | Sınıf Görev Döngüsü — Sorumluluk alma, işi planlama ve tamamlama. | ||||||||
2. saat • Saatini Dinleyen Çocuk | Özgün masal: Saatini Dinleyen Çocuk — Can’ın işlerini sıraya koyarken karşılaştığı aksilikleri izleme; çözüm için farklı sıralamalar önerme. | ||||||||
Haftalık Ortak Amaç | Sorumluluk alma, işi planlama ve tamamlama; dinleme, hayal kurma ve sözlü paylaşımı destekleme | ||||||||
III. BÖLÜM: ETKİNLİKLERİN UYGULANIŞI | |||||||||
Hazırlık | 1. saat: kâğıt, kalem; etkinliğin aşağıda yazılı sözlü örnekleri ve gerektiğinde öğretmenin tahtaya çizdiği basit işaretler. 2. saat: tam masal metni ve seçmeli çizim araçları. | ||||||||
1. Saat — Sınıf Görev Döngüsü | Öğretmen üç işi tahtaya yazar ve hareketle gösterir: “malzemeyi hazırla”, “dikkatle kullan”, “yerine kaldır” (5 dk). Küçük gruplar sınıftaki bir görevi seçip araçlarını ve adım sırasını belirler (10 dk). Görev uygulanır, gerekirse düzeltilir (20 dk). Son 5 dakikada adımlar ve istenen yardım konuşulur; hız yarışı yapılmaz. | ||||||||
2. Saat — Saatini Dinleyen Çocuk | 5 dk giriş; 8 dk “Saatini Dinleyen Çocuk” masalının tamamını canlı bir ses tonuyla okuma ve kısa duraklamalar; 10 dk öykü sohbeti; 14 dk seçmeli yaratıcı çalışma; 3 dk kapanış. Tam metin ve etkinlikler ikinci sayfadadır. | ||||||||
Kapanış / Paylaşım | İsteyen öğrenci masaldan şaşırdığı bir ânı resim, söz veya işaretle paylaşır; paylaşma zorunlu değildir. | ||||||||
Materyal ve Kaynaklar | Kâğıt, kalem ve planın içindeki yazılı yönergeler; özgün masalın tam metni. Ek satın alma gerektirmez; okulda mevcut/yeniden kullanılabilir malzemeler tercih edilir. | ||||||||
IV. BÖLÜM: KATILIM VE GÜVENLİK | |||||||||
Katılım Seçenekleri | Konuşma, çizim, işaret, hareket veya gözlemci/yardımcı rol seçilebilir. Gönüllülük, kişisel alan ve erişilebilirlik korunur; zorunlu kişisel açıklama/performans yoktur. | ||||||||
Destek / Güvenlik Önlemleri | Yönerge gerektiğinde basamaklandırılır; model/akran desteği verilir. Risk-fayda dengesi ve erişilebilirlik gözetilir. Öğretmen mümkün olduğunca mücerret kılavuzdur; dışlama, zorbalık veya ciddi riskte müdahale eder. Temas zorunlu değildir; hareket alanı kaymaz ve engelsizdir. | ||||||||
V. BÖLÜM: GÖZLEM VE DEĞERLENDİRME | |||||||||
Gözlem Ölçütleri | İzlenecek ölçütler: sorumluluk alma, işi planlama ve tamamlama; ikinci saatte masal sohbetinde şu gözlenir: Can’ın kırmızı kalemi nasıl bulduğunu ve işlerini hangi sırayla tamamladığını anlatır. Not/puan/sıralama yoktur; bu ders için resmî öğrenme çıktısı/süreç kodu uydurulmaz. | ||||||||
Kayıt / Öğrenci Ürünü | İsteğe bağlı masala ilişkin resim, canlandırma ya da kısa yorum; öğretmen gerektiğinde kısa gözlem notu alır. | ||||||||
VI. BÖLÜM: SINIF DEFTERİ KAYDI | 1. saat: Sınıf Görev Döngüsü; 2. saat: Saatini Dinleyen Çocuk masalı. Yalnız fiilen gerçekleştirilen etkinlikler kaydedilir. | ||||||||
VII. BÖLÜM: ÖĞRETMENİN UYGULAMA NOTU | |||||||||
Öğretmen Notu |
| ||||||||
................................................ Sınıf Öğretmeni |
U Y G U N D U R .... / .... / ........
................................................ Okul Müdürü
| ||||||||
2026–2027 EĞİTİM ÖĞRETİM YILI • 2. SINIF SERBEST ETKİNLİKLER | |||||||||
5. HAFTA | ÖZGÜN MASAL | |||||||||
2. DERS SAATİ • MASAL | |||||||||
Masalın Adı | Saatini Dinleyen Çocuk | ||||||||
Can’ın odasındaki duvar saati her gece aynı sesi çıkarırdı: tik, tak, tik, tak. Can o sesi genellikle duymazdı. Fakat bugün yetiştirmesi gereken üç işi vardı: yarınki resim sergisi için bir gemi çizmek, kütüphaneden aldığı kitabı çantasına koymak ve odadaki dağ gibi yükselen oyuncakları kaldırmak. Üçünü de yapmak istemiyordu. Hele oyuncakları hiç. “Önce gemi,” dedi kendi kendine. Kırmızı kalemi bulamadı. Oyuncak kutusunun içine baktı; orada bir çorap, iki misket ve geçen ay kaybettiği küçük dinozor vardı. Kalem yoktu. Saat tik tak etti. Can onu suçlar gibi baktı. “Sen de acele ettirme!” Mutfaktan dedesi seslendi: “Saat sana ne dedi bakalım?” “Çabuk ol, dedi.” Dedesi kapıdan başını uzattı. “Ben başka bir şey duydum: Birini seç, ötekini sonra yap.” Can önce güldü. Sonra yere oturdu. Oyuncakları kaldırırsa kalemini bulabileceğini düşündü. Büyük kutuya arabaları, küçük kutuya yapboz parçalarını koydu. Misketlerden biri koltuğun altına kaçtı. Onu çıkarmak için eğildiğinde kırmızı kalemi buldu; meğer oradaymış. “Bir iş bitti,” dedi. Saat hâlâ tik tak ediyordu. Şimdi gemi çizme zamanıydı. Kâğıdın ortasına kocaman bir yelken yaptı. Yelken öyle büyük oldu ki geminin gövdesine yer kalmadı. Can bir an kızdı, sonra ikinci kâğıtta önce gövdeyi çizdi. Kırmızı kalemle küçük bir bayrak ekledi. Bayrak rüzgârda dalgalanıyormuş gibi oldu. Kitabı çantasına koymak en kolay işti; ama kitap ortada yoktu. Can bu kez panikle odanın altını üstüne getirmedi. En son nerede okuduğunu düşündü: salondaki koltukta. Kitap, koltuğun yanında duruyordu. İçine bir ayraç yerleştirip çantasına koydu. Can, üç işini tamamlayınca dedesinin verdiği küçük kâğıda geri döndü. Oyuncak kutusu, gemi ve kitap için çizdiği üç kutunun yanına işaret koydu. Kâğıdı kapıya asarken dinozor oyuncağı masanın kenarından düştü. “Sen de yine kaçıyorsun,” diye söylendi. Dinozoru kutuya koydu, ama kapak kapanmadı; büyük kamyon ters duruyordu. Kamyonu düzeltti. Dedesi kapıdan gülümseyerek baktı. “Üç iş bitti diye odada hiç dağınıklık kalmayacak demek değil,” dedi. Can da güldü. Sonra kâğıdı tekrar eline aldı. Geminin yanına küçük bir soru işareti çizdi: Adı hâlâ belli değildi. “Bunu yatarken düşünürüm,” dedi. Kâğıdın üzerinde üç işaret ve bir soru işareti vardı; Can en çok sonuncusunu sevdi. Akşam dedesi resme baktı. “Geminin nereye gidiyor?” diye sordu. “Yarın sınıfa,” dedi Can. “Ama denizde nereye gittiğini henüz bilmiyorum.” “Bunu düşünmek için de zaman kalmış,” dedi dedesi. Can yatağına uzandığında saat yine tik tak ediyordu. Bu kez onu susturmak istemedi. Üç işini de yetiştirmişti; üstelik gemisinin adını düşünüyordu. “Kırmızı Bayrak,” dedi fısıltıyla. Sonra vazgeçti. “Bulunan Kalem” daha komikti. Sabah sergide arkadaşları gemiye baktı. Can, “İlk çizimde yelken çok büyüktü,” diye anlattı. “Bir daha denedim.” Bir çocuk, “Benim roketimin de burnu kâğıttan taştı,” dedi. İkisi gülüştü. Can eve dönünce saate baktı; tik tak sesi yine aynıydı. Değişen saat değil, Can’ın işlere bakış biçimiydi. Ama bunu büyük bir cümleyle söylemeye gerek duymadı. Oyuncak kutusunun kapağını kapatıp dedesine seslendi: “Bu akşam birlikte kitap okuyalım mı?” | |||||||||
Dinleme Sonrası | Sohbet: Can kırmızı kalemini nasıl buldu? İlk gemi çiziminde ne ters gitti? Can neden saate eskisi kadar kızmadı? | ||||||||
✓ Belgenin sonu • Planın tamamı tahta görünümüne yüklendi.