3. Sınıf 12. Hafta Sınıf Defteri

Amaç: Masalı dikkatle dinlemesi; olayın başlangıç, gelişme ve sonucunu kendi sözcükleriyle açıklaması.

Masalın tam metni:

Dağ eteklerinde eski bir taş ev varmış. Bu evde iki kardeş, Selin ile Eren, büyükanneleriyle sık sık vakit geçirirmiş. Tavan arasında kilitli olmayan ama pek az açılan bir sandık dururmuş. Bir kış günü büyükanneleri sandığı aşağı indirmiş ve “İçinde dört mevsimin bıraktığı anılar var,” demiş.

Sandığın içinden dört küçük kese çıkmış. İlkinde kurutulmuş bir çiçek resmi, ikincisinde bir deniz kabuğu, üçüncüsünde rengârenk bir yaprak, dördüncüsünde minicik bir yün eldiven bulunuyormuş. Selin, “Yaz en güzeli, deniz kabuğu her şeyi anlatıyor!” demiş. Eren itiraz etmiş: “Hayır, kış en iyisi. Kartopu var!”

Büyükanneleri gülmüş ama hangisinin haklı olduğunu söylememiş. Bunun yerine, “Her kesenin neden burada olduğunu dinlemek ister misiniz?” diye sormuş. İlkbahar çiçeğini, yıllar önce bahçeye diktiği fidelerin ilk açtığı gün resmetmiş. Deniz kabuğunu, sahildeki bir temizliğin ardından boş kumların arasında bulmuş. Yaprağı fırtınalı bir sonbahar yürüyüşünden, eldiveni ise komşusunun onardığı soğuk bir günden saklamış.

Eren, eski eldiveni eline alıp başparmağındaki yamayı çevirmiş. “Bu yama neden iki renk?” diye sormuş. Büyükannesi gözlüğünü takıp yakından bakmış: “Çünkü mavi ip bittiğinde komşumuz sarı ipinden biraz vermişti.” Selin eldivene bakınca gülmüş: “İki renkli olduğu için daha güzel.” Büyükannesi sandıktan küçük bir fotoğraf çıkarmış; karlı bir gün, kapının önünde duran üç kişi görünüyormuş. Fotoğraftaki çocuğun kendisi olduğunu söyleyince Eren şaşırmış: “Sen de mi kartopu oynardın?” “Üstelik eldivenimi hep kaybederdim,” demiş büyükanne. Selin deniz kabuğunu kulağına götürmüş; duyduğu uğultunun denizden geldiğini sanmış. Büyükannesi “İstersen bunu birlikte araştırırız, ama önce kabuğu yerine koyalım,” demiş. Çocukların mevsim yarışması o anda bitmemiş; yalnızca sandık birden daha ilginç gelmeye başlamış.

Selin yaprağın damarlarını merak etmiş. Büyükanneleri yaprağı incelerken parçalamamaları için dikkatli olmalarını söylemiş. Eren eldivenin sökülen kenarını görmüş. “Bunu atmamış mıydın?” diye sormuş. “Hayır, onarılabiliyordu,” demiş büyükanne. “Her mevsim sadece hava durumu değildir. Nasıl yaşadığımızı da hatırlatır.”

Kardeşler kendi sandıklarını yapmaya karar vermişler. İlkbaharda toprağa bir tohum ekmiş ve ilk filizin resmini çizmişler. Yazın yakınlarındaki dereye aileleriyle gitmiş, çevreye bırakılmış çöpleri yetişkinlerin yardımıyla toplamışlar. Sonbaharda yere düşmüş farklı yaprakları inceleyip şekillerini çizmişler. Kış geldiğinde de eski bir atkının gevşeyen püskülünü büyükanneleriyle onarmışlar.

Her anıyı küçük bir kâğıda yazıp kendi keselerine koymuşlar. Bir gün Selin, “Şimdi hangi mevsim kazandı?” diye sormuş. Eren sandığı açmış. Dört kese yan yana duruyormuş; hiçbiri ötekinden daha büyük değilmiş. “Galiba yarış yapmıyoruz,” demiş. “Her mevsimde başka bir şeyi fark ediyoruz.” Selin, yaz kesesindeki kâğıdın arkasına “Dereye zarar vermeden oynadık,” yazmış.

Bir sonraki yıl sandığı açtıklarında bazı anılar unutulmuş ama çizimleri her şeyi yeniden hatırlatmış. Büyükanneleri, “Mevsimler geçer, dikkatle baktığımız anlar burada kalır,” demiş. Kardeşler yeni kâğıtlar hazırlamış; sandık artık yalnızca büyükannelerinin değil, üç kişinin hikâyesini saklıyormuş.

Kış akşamı sandık yerine kaldırılırken Selin keselerden birinin ağzını düzeltti. Eren ise büyükannesine bir sonraki baharda birlikte fotoğraf çekmeyi teklif etti.

Dinleme sonrası: Masalı dinledikten sonra: 1. Dört kesenin her biri neyi hatırlatıyordu? 2. Kendi mevsim sandığına hangi anıyı koyardın? Seçmeli çalışma: Masaldaki bir sahneyi çiz, canlandır veya yeni bir ayrıntıyla anlat. Katılım gönüllüdür.

Amaç: Tasarımını bir arkadaşının kullanabileceği hâle getirmesi.