3. Sınıf 28. Hafta Haftalık Plan

Amaç: Masalı dikkatle dinlemesi; olayın başlangıç, gelişme ve sonucunu kendi sözcükleriyle açıklaması.

Masalın tam metni:

Bir sınıfta bahar şenliği için büyük bir pano hazırlanacakmış. Öğretmen uzun bir kâğıt açmış ve “Bu panoda hepimizin izinden bir parça olsun,” demiş. Çocuklar renkli kalemlerini, boyalarını ve küçük resimlerini getirmişler. Herkes en sevdiği çalışmasını panonun tam ortasına koymak istiyormuş.

Önce Zeren kocaman bir kelebek çizmiş. Ardından Kaan kelebeğin üzerine uzanan bir ağaç eklemiş. Ela güneşini ağacın dallarının arasına yerleştirince kelebeğin kanatları görünmez olmuş. Birkaç dakika içinde pano öyle kalabalıklaşmış ki çocuklar kendi resimlerini bile seçemez hâle gelmiş. “Benimki kayboldu!” diye seslenmiş Zeren.

Kaan, “O zaman benim ağacımı en üste yapıştıralım,” demiş. Ela itiraz etmiş: “Ama benim güneşim de görünmeli.” Tartışma büyürken öğretmen, “Hangi resim daha önemli?” diye sormamış. Onun yerine, “Panomuzun amacı neydi?” diye hatırlatmış. Çocuklar bir süre düşünmüş. “Hepimizin izi olsun,” demişler birlikte. “Şu anda bazı izleri kapattık,” diye eklemiş Zeren.

Pano karmaşık hâle gelirken Ozan resmini bir köşeye koymaya çalışmış. Kelebeğin kanadının altından küçük salyangozun kabuğu görünüyormuş. “Buraya sığmaz,” demiş Kaan, kötü niyetle söylemeden. Ozan resmini alıp sandalyesine dönmüş. Zeren bunu fark etmiş ama o sırada kendi kelebeğini kurtarmakla uğraşıyormuş. Öğretmen masanın üzerindeki resimlere bakıp boş bir kâğıt daha açmış. “Önce hiçbir şeyi yapıştırmadan deneyelim,” demiş. Ela elindeki güneşi kaldırınca duvarda yapışkandan küçük bir iz kalmış; onu temizlemeye çalışırken herkes az önce ne kadar acele ettiğini görmüş. Ozan kâğıdını iki eliyle tutmuş. Zeren yanına gidip “Biraz bekler misin? Salyangozun yerini de birlikte bulalım,” demiş. Ozan başını sallamış. Kocaman panonun önünde küçücük bir çizimin bile nasıl kolayca gözden kaçtığını ilk kez o anda konuşmuşlar.

Öğretmen küçük bir taslak kâğıdı vermiş. Çocuklar panoda gökyüzü, ağaçlık bölüm, çiçekli yol ve alt köşe için alanlar ayırmış. Her resmin boyutunu ve yerini önce taslakta denemişler. Zeren kelebeğinin yolun yanında da güzel göründüğünü fark etmiş. Kaan ağacını biraz küçültünce dallar arasından güneş görünebilmiş.

Ancak panonun bir köşesi boş kalmış. Sınıfın sessiz öğrencisi Ozan, uzun süredir elinde küçük bir salyangoz çizimiyle bekliyormuş. Ela onu fark edip, “Senin resmini nereye koyalım?” diye sormuş. Ozan gülümsemiş: “İsterseniz çiçekli yolun başında durabilir.” Salyangoz o köşeye yerleşince panonun bütün parçaları birbirine bağlanmış gibi görünmüş.

Yapıştırma bitince öğretmen, “Şimdi kendinizi değil, önce bir arkadaşınızın katkısını anlatın,” demiş. Kaan Zeren'in kelebeğindeki renkleri, Zeren Ozan'ın salyangozundaki ince çizgileri, Ozan da Ela'nın güneşinin panoya kattığı sıcaklığı anlatmış. Herkes kendi çalışmasının başkalarınınkine yer açtığında daha iyi göründüğünü fark etmiş.

Şenlik günü ziyaretçiler panonun önünde durmuş. Bir veli, “Bunu kim yaptı?” diye sorunca çocuklar aynı anda “Biz!” demiş. Ozan gülerek eklemiş: “Önce yer bulmayı öğrendik, sonra resim yaptık.” Panonun altında küçük bir yazı varmış: “Burada herkesin bir köşesi var.”

Şenlik bittiğinde Ozan panonun önünden ayrılmadan önce küçük salyangozunu gösterdi. Zeren, “Baksana, çiçeklerin arasından geçiyor,” dedi.

Dinleme sonrası: Masalı dinledikten sonra: 1. Pano neden ilk başta karıştı? 2. Ozan’ın çizimini görebilmek için neler yaptılar? Seçmeli çalışma: Masaldaki bir sahneyi çiz, canlandır veya yeni bir ayrıntıyla anlat. Katılım gönüllüdür.

Amaç: Bayramın çocuklarla ilgili anlamını yaratıcı ürünle paylaşması.