3. Sınıf 6. Hafta Sınıf Defteri

Amaç: Masalı dikkatle dinlemesi; olayın başlangıç, gelişme ve sonucunu kendi sözcükleriyle açıklaması.

Masalın tam metni:

Bir kasabada ilkbahar şenliği için uçurtmalar hazırlanıyormuş. Ece ile Can, eski bir kâğıttan gövde, ince çıtalardan iskelet yapmışlar. Uçurtmalarının adı Çınar'mış; kuyruğunda kırmızı, mavi, sarı ve yeşil şeritler varmış. Çınar, renkleriyle bulutların arasında dans etmeyi düşlüyormuş.

Şenlik sabahı çocuklar parka geldiklerinde kuyruk şeritlerinin kopup uçtuğunu görmüşler. Çınar'ın arkasında yalnızca tek bir mavi parça kalmış. Can telaşla “Yeni kâğıt almalıyız!” demiş. Ece yerdeki temiz artık kâğıtlara bakmış: “Önce elimizdekileri değerlendirelim. Uçurtmanın uçabilmesi için yalnızca güzel görünmesi yetmez, dengede durması da gerekir.”

Arkadaşları Mina da yanlarına gelmiş. Mina uzun şeritleri sevdiğinden kuyruğun bir yanına dört uzun parça bağlamış. Can öteki yana iki kısa parça eklemiş. Çınar havalanınca hemen yana yatmış ve otların üzerine yumuşacık inmiş. Üçü de bir an sessiz kalmış. “Uçurtma bize bir şey söylüyor,” demiş Ece. “Bir yanını ağırlaştırmış olabiliriz.”

Mina, ilk denemeden sonra şeritleri yere bırakıp kollarını kavuşturmuş. “Bunları dün akşam tek tek kestim. Hepsini çıkarırsak boşuna uğraşmış olacağım.” Can çimlere oturmuş; kendi bağladığı kısa parçanın da düğümü çözülmüş. Ece bir süre cevap vermeden uçurtmayı iki elinin arasında tutmuş. Sonunda “Hiçbirini atmayalım. Sadece yerlerini değiştireceğiz,” demiş. Çocuklar uzun şeritleri bir yana, kısa şeritleri ötekine sıralayınca parkta yürüyen bir teyze durup gülümsemiş: “Yere rengârenk bir yol yapmışsınız.” Mina da gülmüş. Can, uçurtmanın kuyruksuz halini hayal edip kaşlarını kaldırmış: “O zaman adı Çınar değil, Çıplak Çınar olurdu!” Üçü kahkaha atmış. Şeritleri bağlamadan önce birer eş bulmak artık yarış değil, küçük bir bulmaca olmuş.

Önce şeritleri söküp uzunluklarına göre yan yana dizmişler. Benzer uzunluktaki parçaları iki tarafa eşit paylaştırmışlar. Mina rüzgârın yönünü gözlemek için çimlerin kıpırdanışına bakmış. Can ipi dikkatlice toplamış. Ece öğretmenlerinden uçurtmayı güvenli açık alanda uçurmaya ilişkin yardım istemiş. Elektrik tellerinden, yoldan ve kalabalıktan uzak bir yer seçmişler.

İkinci denemede Çınar biraz yükselmiş ama kuyruğundaki bir düğüm gevşemiş. Çocuklar ipi çekiştirip koşmak yerine uçurtmayı indirmiş. Düğümü yeniden bağlamışlar. Üçüncü denemede uçurtma dengeli biçimde yükselmiş. Kırmızı ve yeşil şeritler mavi gökyüzünün önünde kıvrıla kıvrıla dans etmiş.

“Benim uzun şeritlerim olmasa...” diye başlamış Mina. Sonra gülmüş: “Aslında ilk denemede çok uzunlardı.” Can, “Benim kısa parçalarım da tek başına yetmedi,” demiş. Ece şenlik defterine şöyle yazmış: “Önce denedik, sonra farkı gördük, birlikte değiştirdik.” Üçü de bu cümlenin altına minik bir uçurtma çizmiş.

Akşam eve giderken parkta yere düşmüş birkaç temiz kâğıt parçasını toplamışlar. Çınar o gün göğe en hızlı çıkan uçurtma olmamış, ama üç arkadaşın kendi elleriyle onardığı ve birlikte uçurduğu bir uçurtma olmuş.

Çınar akşam eve dönünce kapının yanına asıldı. Mina, kuyruğundaki bir düğümü hafifçe yoklayıp “Yarın da böyle uçsun,” dedi.

Dinleme sonrası: Masalı dinledikten sonra: 1. İlk uçurma denemesinde Çınar neden yana yattı? 2. Çocuklar ikinci denemeden önce hangi değişiklikleri yaptı? Seçmeli çalışma: Masaldaki bir sahneyi çiz, canlandır veya yeni bir ayrıntıyla anlat. Katılım gönüllüdür.

Amaç: Hareket ve sözlü anlatımı birleştirmesi.