3. Sınıf 18. Hafta Sınıf Defteri

Amaç: Masalı dikkatle dinlemesi; olayın başlangıç, gelişme ve sonucunu kendi sözcükleriyle açıklaması.

Masalın tam metni:

Soğuk bir ocak sabahı, okul koridorunda tek bir kırmızı eldiven duruyormuş. Parmak uçlarında beyaz çizgiler, bileğinde de küçük bir düğme varmış. Teneffüsten dönen Ada onu yerde görmüş. Eğilip almış, çevresine bakmış. Kimse eldiveni arıyor gibi görünmüyormuş.

Ada'nın arkadaşı Emir, “Bence bu benim yan sıradaki arkadaşımın. Onun kırmızı montu var,” demiş. Ada, “Belki de başkasınındır. Emin olmadan vermeyelim,” diye cevap vermiş. İkisi eldiveni sınıfa götürüp masanın üstüne bırakmayı düşünmüş; sonra kaybolan eşyaların okul danışmasına teslim edildiğini hatırlamışlar. Nöbetçi öğretmene haber vermişler.

Öğretmen eldiveni teslim almış ve kayıt defterine nerede bulunduğunu yazmış. Ada, “Sahibini nasıl bulacağız?” diye sormuş. Öğretmen, “Önce soranları dinleyelim. Eldivenin özelliklerini söyleyebilen birini arayacağız,” demiş. Çocuklar sınıfa dönünce konuyu konuşmuşlar. Bir arkadaşları kayıp eşya için duyuru hazırlanabileceğini önermiş.

Teneffüste Emir, danışmanın önünden geçen herkese eldiveni anlatmak istemiş. Ada kolundan çekiştirmemiş; yalnızca “Eğer çok kişiye anlatırsan görevlinin işini zorlaştırabiliriz,” demiş. Emir, “Ben yardım etmeye çalışıyorum,” diye cevap vermiş. İkisi duyuru kâğıdını öğretmenle hazırlarken bir harfi yanlış yazmış; “eldiven” sözcüğünün ortasında fazladan bir “l” belirivermiş. Emir kendi yanlışına gülmüş: “Eldillven diye başka bir eşya çıkar şimdi!” Öğretmen düzeltmesi için kalem vermiş. Ada duyurunun kenarına iki el çizmiş, ama eldivenin düğmesini özellikle eklememiş. Koridorda bir çocuk afişe bakıp “Ben bir bere kaybettim, onu da bulabilir miyiz?” diye sormuş. Görevli, kayıp eşyalar için ayrı kayıt tutulduğunu anlatmış. Ada tek eldivenle başlayan işin aslında pek çok kişiyi ilgilendirdiğini o zaman fark etmiş.

Ada, duyurunun üstüne eldivenin resmini çizmek istemiş. Emir, “Resmin bütün ayrıntılarını gösterirsek herkes kendisinin olduğunu söyleyebilir,” demiş. Öğretmenleri duyuruya yalnızca “Okul koridorunda eldiven bulundu. Kaybedenler danışmaya başvurabilir,” yazmanın yeterli olduğunu açıklamış. Sahibinin tanıyabileceği ayrıntılar, eldivenin kimde olduğunu doğrulamak için saklanacakmış.

Öğleden sonra küçük bir öğrenci danışmaya gelmiş. Adı Yusuf'muş. “Eldivenimin biri kayboldu,” demiş. Görevli öğretmen, “Nasıl bir eldivendi?” diye sormuş. Yusuf, “Kırmızıydı, parmaklarında beyaz çizgiler vardı. Bileğindeki düğmeyi geçen hafta annem dikti,” diye cevap vermiş. Çantasından öteki eldiveni çıkarınca ikisinin eş olduğu anlaşılmış.

Yusuf eldivenini alınca derin bir nefes vermiş. “Annemin ördüğü eldivenleri kaybettiğimi sanmıştım,” demiş. Ada, “Sevindim, ama onu ben bulduğum için değil; yerine ulaşabildiği için,” diye karşılık vermiş. Emir de artık yalnızca montun rengine bakarak bir şeyin sahibini tahmin etmeyeceğini söylemiş.

Ertesi hafta sınıfta küçük bir “Eşyamı nasıl korurum?” köşesi hazırlanmış. Öğrenciler kendi eşyalarına isim etiketi koymayı, bulduklarını yetişkine bildirmeyi ve başkasının eşyasını izinsiz kullanmamayı konuşmuşlar. Köşeye bir resim asmışlar: İki kırmızı eldiven yan yana duruyormuş.

Yusuf ertesi sabah iki eldivenini de takıp okula geldi. Koridorda Ada'yı görünce kırmızı düğmeli elini kaldırarak selam verdi.

Dinleme sonrası: Masalı dinledikten sonra: 1. Ada eldiveni neden tahmin ederek birine vermedi? 2. Yusuf eldivenin kendisine ait olduğunu nasıl gösterdi? Seçmeli çalışma: Masaldaki bir sahneyi çiz, canlandır veya yeni bir ayrıntıyla anlat. Katılım gönüllüdür.

Amaç: Okuma isteğini destekleyen yaratıcı nesne yapması.