3. Sınıf 8. Hafta Sınıf Defteri

Amaç: Masalı dikkatle dinlemesi; olayın başlangıç, gelişme ve sonucunu kendi sözcükleriyle açıklaması.

Masalın tam metni:

Bir okulda küçük bir ritim topluluğu kurulmuş. Çocuklar bazen ellerini çırpıyor, bazen tahta kaşıkları birbirine hafifçe vuruyor, bazen de boş kutulardan çıkan sesleri dinliyormuş. Topluluğun adı “Birlikte Ses”miş. Yakında okulun bahar buluşmasında kısa bir gösteri yapacaklarmış.

Toplulukta Arda adında heyecanlı bir çocuk varmış. Arda ritimleri kolayca hatırlar, yeni bir ses bulunca hemen çalmaya başlarmış. Provalardan birinde arkadaşlarının önüne geçmiş ve “Ben başlatıyorum!” diyerek kaşıklarını hızla vurmuş. Zeynep ona yetişmeye çalışmış, Mert vuruşunu şaşırmış, Elvan ise kendi sesini hiç duyamamış.

Şarkı bitince Arda gururla “Ne kadar hızlı çaldık!” demiş. Elvan, “Ben nerede başlayacağımı bilemedim,” diye karşılık vermiş. Arda önce şaşırmış: “Ama ritmi doğru yaptım.” Öğretmenleri tahtaya küçük bir soru yazmış: “Birlikte çalarken yalnızca kendi sesini duymak yeterli mi?” Çocuklardan hemen cevap istememiş; herkesin gözlerini kapatıp bahçedeki sesleri dinlemesini önermiş.

O gün okulun zili tam da Arda yeniden konuşmaya başlayacakken çalmış. Herkes birkaç saniye susmuş, ardından koridordan gelen ayak sesleri duyulmuş. Elvan, “Bak, zil çalınca konuşmadan da durduk,” demiş. Arda biraz bozulmuş. “Ben kimseyi susturmak istemedim ki.” Zeynep, kaşıklarını masaya bırakmış: “İstemediğini biliyorum. Ama seni takip edebilmek için ne zaman başlayacağımızı bilmemiz gerek.” Arda kaşıkların birini ters çevirmiş; bu kez kendisi vurmak yerine arkadaşının elini izlemiş. Mert bir vuruşu kaçırdığında farkına varmış ama gülmemeye çalışmamış; “Benim kulağım iki adım geriden geliyor galiba,” demiş. Arkadaşları da gülmüş. Öğretmen bir avuç küçük kâğıdı masaya koymuş. Çocuklar her ortak vuruş için bir kâğıdı yan yana dizmişler. Dizinin arasındaki boşlukların da işe yaradığını ilk kez o zaman görmüşler.

Pencereden yaprak hışırtısı, uzaktan top sesi, koridordan hafif adımlar duyulmuş. Arda, daha önce hiç fark etmediği sessiz aralıkları işitmiş. Öğretmenleri bir vuruş yapmış, sonra beklemiş. Çocuklar aynı vuruşu tekrarlamış. Ardından Zeynep iki yavaş vuruş eklemiş. Mert onu dinleyip üçüncü sesi seçmiş. Herkes sırayla katılınca sesler birbirini örtmemiş.

Yeni provada Arda yine başlamak istemiş ama bu kez “Hazır mısınız?” diye sormuş. Elvan başıyla onay vermiş. Mert saymış: “Bir, iki, üç...” Kaşıklar, kutular ve alkışlar sırayla duyulmuş. Bir yerde ritim bozulunca hiç kimse “Kim yanlış yaptı?” diye bağırmamış. Durup son ortak vuruştan yeniden başlamışlar.

Gösteri günü sahneye çıkmadan önce Arda arkadaşlarına bakmış. Elvan'ın biraz heyecanlandığını görünce gülümseyip “İstersen ilk vuruşu sen yap,” demiş. Elvan bir kez alkışlamış; arkasından bütün topluluk katılmış. İzleyenler aynı anda yükselen sesleri ve aradaki küçük sessizlikleri dinlemiş.

Gösteriden sonra Arda'ya “En çok hangi anı sevdin?” diye sormuşlar. “Hepimizin aynı anda sustuğu anı,” demiş. “Çünkü sonra birbirimizi yeniden duyduk.” Arkadaşları gülmüş. Kaybolan ritim, en yüksek sesin değil, dikkatle dinlenen seslerin arasında bulunmuş.

Ertesi prova günü Arda kaşıklarını eline aldı. Bu kez ilk vuruşu yapmadan önce arkadaşlarının gözlerine baktı.

Dinleme sonrası: Masalı dinledikten sonra: 1. Ritim grubu ilk provada neden zorlandı? 2. Arda dinlemenin önemini hangi anda fark etti? Seçmeli çalışma: Masaldaki bir sahneyi çiz, canlandır veya yeni bir ayrıntıyla anlat. Katılım gönüllüdür.

Amaç: Sıra alma ve ortak ritim kurma becerisini geliştirmesi.