1. Sınıf 16. Hafta Sınıf Defteri

Amaç: Sağlıklı yaşam seçimlerini fark etme

Amaç: Sağlıklı yaşam seçimlerini fark etme

Amaç: Sağlıklı yaşam seçimlerini fark etme

Masalın tam metni:

Mahalle pazarına giden Leyla'nın elinde iki küçük sepet vardı. Birini annesi taşıyor, ötekini Leyla sürükleye sürükleye götürüyordu. Sepetin içinde henüz hiçbir şey olmadığı hâlde Leyla, “Bu çok ağır,” diyordu.
“İçine patates koyunca ne yapacaksın?” diye güldü annesi.
“Patatesi sen taşıyacaksın,” dedi Leyla. “Ben elmayı seçerim.”
İlk tezgahta kırmızı, yeşil ve sarı elmalar vardı. Leyla en parlak kırmızıyı gösterdi. Satıcı bir tane uzattı ama üzerinde küçük bir ezik vardı. Leyla duraksadı. “Bu bozuk mu?”
Annesi elmayı inceledi. “Yenip yenemeyeceğine birlikte bakalım; yalnızca rengine karar vermeyelim.” Uygun elmaları seçip sepete koydular. Leyla yeşil olanı da denemek istiyordu.
Biraz ileride fırından gelen ekmek kokusu duyuldu. Leyla karnının acıktığını fark etti. “Şimdi ekmek yiyebilir miyim?” diye sordu. Annesi, “Alışverişi bitirince ellerimizi uygun biçimde temizler, sonra yeriz,” dedi. Leyla ekmek torbasının ağzını karıştırmak yerine annesinin yanında yürüdü.
Pazarın sonunda satıcı renkli şeker paketleri dizmişti. Leyla durdu. “Hepsinden birer tane alalım mı?”
“Bugün alışveriş listemizde neler var?” diye sordu annesi.
Leyla cebinden buruşturulmuş kâğıdı çıkardı. Üzerinde bir elma, bir yoğurt kabı ve ekmek resmi vardı. “Şeker çizmemişiz,” dedi, biraz hayal kırıklığıyla.
“Bazen canımız başka bir şey isteyebilir,” dedi annesi. “Ama sepetin içine her gördüğümüzü koyamayız.”
Leyla bu kez yoğurt almak için süt ürünleri dolabına yöneldi. Annesi ambalajın sağlamlığına ve uygun saklama koşullarına baktı. Leyla da elindeki resimli listeyi kontrol etti. “Üçü de tamam!”
Dönüş yolunda Leyla bir sebze tezgâhının yanında küçük bir kâğıt poşet buldu. Poşet rüzgârda uçup kaldırıma yapışmıştı. İçinde yiyecek olup olmadığını merak etti ama elini uzatmadı. Annesine gösterdi. Satıcı, poşetin boş olduğunu söyleyip uygun yere aldı. Leyla, “Her şeyi sepete koymak gerekmiyormuş,” dedi. Annesi gülümsedi. “Önce ne olduğunu anlamak daha iyi.” Leyla iki sepeti yan yana taşıyan annesine baktı. Kendi sepetine bir kez daha dokundu. “Ben biraz daha hafifini isterim,” diye düşündü; bunu söylemekten çekinmedi.
Eve giderken sepetlerden biri gerçekten ağırlaştı. Leyla onu tek başına taşımakta zorlandı. “Birazını sen alır mısın?” dedi. Annesi ekmeği kendi çantasına koydu; Leyla elmalı küçük sepeti taşımaya devam etti.
Evde ellerini yıkadıktan sonra alışverişi masaya dizdiler. Leyla yeşil elmayı görünce, “Bunu neden aldık?” diye sordu.
“Denemek istemiştin,” dedi annesi.
Leyla küçük bir dilim tattı. Yüzünü buruşturdu. “Ekşiymiş!” Annesi güldü. Leyla biraz su içip yeniden baktı. “Belki yarın yoğurtla denerim,” dedi.
Annesi masanın kenarındaki küçük kırıntıları temizlerken Leyla da kendi tabağını mutfağa götürdü. Eşyaları yerine koyunca alışverişin bittiğini hissetti.
Sepeti yerine kaldırırken içine sıkışmış alışveriş listesini buldu. Resimli kâğıt biraz yırtılmıştı ama üç küçük resim hâlâ seçiliyordu. Leyla listeyi buzdolabının üzerine koydu. “Bir dahaki sefere sepete kulp da çizerim,” dedi.

Dinleme sonrası: Sohbet: Leyla kırmızı elmayı neden hemen seçmedi? Liste ona nasıl yardım etti? Ağır sepet için hangi çözümü buldu? İsteğe bağlı etkinlik: Gerçek yiyecek getirme zorunluluğu olmadan resimli alışveriş kartlarından çeşitli bir sepet yapılır; besinleri iyi-kötü diye etiketlemeden seçimler konuşulur.

Amaç: Sağlıklı yaşam seçimlerini fark etme

Nasıl oynanır: MEB “Yüz Yüze 100 Çocuk Oyunu”, Oyun 21. Seviye: Ana sınıfı ve ilkokul. Oyuncu sayısı: En az 4 oyuncu. Araç-gereç: Yok. Sayışmayla bir ebe seçilir; diğer çocuklar belirlenen alanda hareket eder. Ebe yaklaşınca çömelmek oyuncuyu kısa süre korur; dokunulan oyuncu yeni ebe olur. Çömelme alanları arasında güvenli mesafe bırakılır.

Güvenli uygulama: Çömelme/ayağa kalkma hareketleri bireysel fiziksel ihtiyaçlara göre kol işaretiyle eşlenir.

Oyun kaynağı: MEB “Yüz Yüze 100 Çocuk Oyunu”, Oyun 21.