1. Sınıf 33. Hafta Sınıf Defteri

Amaç: Yıl boyunca öğrendiklerini paylaşma ve arkadaşını takdir etme

Amaç: Yıl boyunca öğrendiklerini paylaşma ve arkadaşını takdir etme

Amaç: Yıl boyunca öğrendiklerini paylaşma ve arkadaşını takdir etme

Masalın tam metni:

Sınıfın duvarındaki kâğıt ağacın dalları yılın başında bomboştu. Öğretmen, her ay çocukların seçtiği küçük resimleri dallara asabileceklerini söylemişti. Şimdi okul yılı bitmek üzereydi; dallar rengârenk kâğıtlarla dolmuştu.
Lina, ağacın en altındaki mavi resmi gösterdi. “Bunu ben çizmiştim,” dedi. Resimde okulun kapısı vardı ama kapının üstüne kocaman bir bulut koymuştu.
“İlk gün yağmur yağıyordu,” dedi arkadaşı Umut.
“Hayır, resmimde yağmur vardı,” dedi Lina. “Gerçekte hava nasıldı hatırlamıyorum.” İkisi güldü.
Üst dallardan biri kopmak üzereydi. Üzerine çok fazla kâğıt asılmıştı. Umut bütün resimleri bir anda çekmek istedi. Öğretmen, “Önce güvenli bir şekilde boşaltalım,” dedi. Çocuklar yalnız erişebildikleri resimleri indirdi; yüksek dala öğretmen müdahale etti.
Kâğıtlar masaya serilince bazı resimlerin kime ait olduğu unutulmuştu. Lina küçük bir köprü çizimini seçti. “Bu benim olabilir,” dedi.
Umut başını salladı. “Ben de öyle bir köprü çizmiştim. Emin değiliz.”
Çizimin altına isim yazmak yerine “Birlikte yaptığımız köprü çalışması” notunu koydular. Başkasının ürününe yanlış ad vermek istemediler.
Ürün dosyalarını açarken Umut bir köşeye sıkışmış eski kâğıt ayracı buldu. Ayracın ucunda küçük bir yırtık vardı. “Bunu kim yapmıştı?” diye sordu. Üç çocuk aynı anda “Ben!” deyince sınıf güldü. Öğretmen, bir ürünün sahibini kesin bilmiyorlarsa kimse adına kaydetmemeleri gerektiğini hatırlattı. Ayracı ortak ürün kutusuna koydular. Lina kendi dosyasında ilk ve son çizimini yan yana gördü. İlkinde kolları olmayan bir insan vardı, sonuncusunda ise uzun kollu, kocaman ayakkabılı biri. “Ben artık ayakkabı çizmeyi öğrendim,” dedi. Umut, “Ben hâlâ çizemiyorum,” diye güldü. Lina, “İstersen gösterebilirim,” dedi ama Umut bugün çizmek istemiyordu.
Öğretmen, herkesin yıl boyunca hoşuna giden bir anı seçebileceğini söyledi. Bazıları bir oyun, bazıları masal, bazıları arkadaşlarıyla yaptığı resmi seçti. Kimse özel bir anısını anlatmak zorunda değildi. Lina, sınıfın ilk haftasında kaybettiği kalem kutusunu hatırladı ama bunu panoya yazmadı; yalnızca küçük bir kalem resmi çizdi.
Umut, “Ben bu ağaçta en çok neyi seviyorum biliyor musun?” dedi. “Üstünde hep farklı resimler vardı.”
Lina ağacın boşalan dalına baktı. “Şimdi yine boş kaldı.”
“Yeni sınıf geldiğinde kendi resimlerini asabilir,” dedi öğretmen. Eski resimleri çocukların ürün dosyalarına yerleştirdiler; isteyenler kendi çalışmalarını eve götürdü.
Lina ürün dosyasının kapağını kapatırken bir kâğıt yere kaydı. Umut onu gösterdi. Lina teşekkür edip kendisi aldı. Kâğıt, sene başında yaptığı küçük adım oyunu çizimiydi. Bu resmi saklamak istediğine o anda karar verdi.
Gün sonunda ağaç üzerinde yalnızca ortak sınıf fotoğrafı yerine yapılmış küçük bir çizim kaldı: yan yana duran üç sıra ve açık bir pencere. Çocukların fotoğrafı kullanılmamıştı. Lina son kez ağaca baktı. “Bu ağaç yazın ne yapacak?” diye sordu.
Umut gülümsedi. “Dinlenecek. Biz de dinleneceğiz.” Lina ağacın yanına küçücük bir yeşil yaprak çizdi. “Gelecek yıl yeniden büyür,” dedi. Kâğıt ağaç yerinde dururken ikisi çantalarını aldı.

Dinleme sonrası: Sohbet: Lina gerçek havayı neden hatırlamıyordu? Köprü resmine neden tek kişinin adı yazılmadı? Ağaç boşalınca ne oldu? İsteğe bağlı etkinlik: Çocuklar yıl içinden sevdikleri bir ortak etkinliği isteğe bağlı resmeder; kişisel fotoğraf veya özel anı paylaşımı zorunlu değildir.

Amaç: Yıl boyunca öğrendiklerini paylaşma ve arkadaşını takdir etme

Nasıl oynanır: MEB “Yüz Yüze 100 Çocuk Oyunu”, Oyun 63. Seviye: Ana sınıfı ve ilkokul. Oyuncu sayısı: En az 8 oyuncu. Araç-gereç: Yok. Sayışmayla Kurt Baba ve bir anne seçilir; diğer oyuncular annenin çocukları olur. Anne, Kurt Baba duymadan her çocuğa bir renk adı verir ve çocuklarla çember kurar. “Tık tık—Kim o?—Kurt Baba—Ne istersin?—Yumurta—Hangi renk?” diyaloğundan sonra Kurt Baba bir renk söyler. O rengi taşıyan çocuk kaçar; yakalanmadan çembere dönerse kurtulur. Yakalanırsa yeni Kurt Baba olur ve oyun sürer. 1. sınıf uyarlaması: Alan sınırı önceden belirlenir, yakalama hafif dokunmayla yapılır.

Güvenli uygulama: Yakalama alanı açık ve güvenli seçilir, ebe öğrenciye sert temas etmez; alternatif yerinde rol seçimi mümkündür.

Oyun kaynağı: MEB “Yüz Yüze 100 Çocuk Oyunu”, Oyun 63.