2. Sınıf 29. Hafta Sınıf Defteri

Amaç: Yaratıcılık, çevre duyarlılığı ve malzemeyi amaçlı kullanma.

Amaç: Derya’nın bir kapağı yeniden kullanırken denediği tasarımları inceleme; güvenli yeni kullanım önerme.

Masalın tam metni:

Derya mutfak masasının üzerinde mavi bir şişe kapağı buldu. Kapağı çevirip çevirdi, sonra cebine koydu. Okulda yeniden kullanım atölyesi yapılacaktı; herkes temiz ve güvenli birkaç malzeme getirebilirdi. Derya kapağı küçük bir tekerleğe dönüştürmek istiyordu.
Arkadaşı Bora masaya iki karton kutu ve bir avuç kapak koydu. “Ben tren yapacağım,” dedi. Ama kutuların biri ötekinden çok büyüktü. İki kapağı yanına yerleştirdiğinde tren yana yatıyordu.
Derya kendi kapağına baktı. “Benim kapağım tam seninkinin boyunda,” dedi. Sonra durdu. Kapağı verirse kendi tekerleği eksik kalacaktı.
Bora, “Vermek zorunda değilsin,” dedi. “Belki başka bir yol vardır.”
İkisi sınıftaki malzeme kutusuna baktı. Öğretmen önceden temizlenmiş karton daireler, bant ve kalın kâğıt getirmişti. Bora kartondan bir tekerlek yaptı ama kolayca büküldü. Derya kapağını trenin altına koydu. Tren düz durdu. “Bunu ödünç veriyorum,” dedi. “Atölye bitince benim tasarımım için yine isteyebilirim.”
Tren hareket etmedi; yapıştırıcı kurumamıştı. Bora onu üfleyince karton pencerelerden biri uçtu. Derya gülmemek için ağzını kapattı. Bora da gülünce ikisi pencereyi yeniden yapıştırdı. Beklerken Derya kendi projesini değiştirdi. Tekerlek yapmak yerine kapağın üzerine küçük bir yüz çizdi; kapak bir kuklanın başı olabilirdi.
Tam başı yapıştıracakken öğretmen, “Kullanacağınız malzemelerin kenarlarına dikkat edin,” dedi. Keskin plastik parçaları kullanmadılar; temiz, sağlam kapakları seçtiler. Makas gereken bölümde öğretmenden yardım aldılar. Derya kuklasına kartondan bir gövde yaptı. Kapağın mavi rengi ona bir denizci şapkasını hatırlattı.
Atölye bitmek üzereyken masanın altında ezilmiş bir karton parçası bulundu. Derya onu çöpe atmak için kaldırdı ama üzerinde bir pencere şekli gördü. “Bundan kuklama kapı yapabilirim,” dedi. Bora, “Benim trenime de pencere gerekir,” diye hatırlattı. İkisi kartonu ölçüp böldü; biri küçük, biri büyük iki parça elde ettiler. Küçük parça trenin yanına, büyük parça kuklanın sahnesine gitti. Ama kartonun bir kenarı fazla kıvrıktı. Öğretmen, keskin olmayan güvenli kenarını gösterip diğer kısmı ayırmalarına yardım etti. Derya, yeniden kullanmanın her malzemeyi mutlaka saklamak olmadığını fark etti; kirli veya tehlikeli parçalar uygun biçimde ayrılmalıydı. Sergi etiketine yalnız ‘Geri dönüşüm’ yazmak yerine hangi malzemenin nasıl yeniden kullanıldığını kendi sözcükleriyle anlattı.
Sergi günü Bora’nın treniyle Derya’nın kuklası yan yana durdu. Trenin tekerleği olan mavi kapak çıkarılmış, sonra Derya’nın kuklasının başına takılmıştı. Bora trene aynı boyda başka bir kapak bulmuştu. “Bu kapak iki işi de yaptı,” dedi.
Derya, “Üç,” diye düzeltti. “Önce bir şişenin kapağıydı.”
Sınıf arkadaşları sergiyi gezerken kuklayı konuşturdular. “Ben çok yer gezdim,” dedi Derya incecik bir sesle. “Ama hiç denize çıkmadım.” Bora treni kuklanın yanına sürdü. “İstersen seni istasyona bırakabilirim.”
Derya mavi kapağın üstüne küçük bir yıldız çizdi. Kukla ertesi hafta başka bir öyküde de kullanılacaktı. Kapağın yolculuğu burada bitmemişti; ama artık çöpe gitmek için de acele etmiyordu.

Dinleme sonrası: Sohbet: Mavi kapak önce ne işe yarıyordu? Bora ve Derya hangi malzemeleri denedi? Kapağın yeni işi ne oldu? Seçmeli çalışma: Temiz bir malzemeye iki farklı kullanım çiz. Sözel yanıt, çizim veya canlandırma seçilebilir; kişisel deneyim paylaşımı zorunlu değildir.