3. Sınıf 16. Hafta Haftalık Plan

Amaç: Masalı dikkatle dinlemesi; olayın başlangıç, gelişme ve sonucunu kendi sözcükleriyle açıklaması.

Masalın tam metni:

Bir okulun bahçesinde, yağmurdan sonra küçük birikintiler oluşturan taş bir yol varmış. Öğrenciler teneffüste bu birikintilerin yanından geçermiş. Bir sabah çok yağmur yağınca bahçenin alçak köşesinde kocaman sayılabilecek bir su birikintisi oluşmuş. Üç arkadaş, Mina, Kerem ve Asya, suyun nereden gelip nereye gittiğini merak etmiş.

Kerem, “Hemen bir kanal kazalım, suyu akıtalım!” demiş. Asya, “Önce bakalım,” diye karşılık vermiş. Mina ise öğretmenlerine haber vermiş. Öğretmen, kaygan zeminden ve derin sudan uzak durmalarını söylemiş; bahçenin kuru bölümünde güvenli bir gözlem noktası belirlemiş. Çocuklar oraya geçip not defterlerini açmışlar.

Mina yerdeki küçük yaprakların suyla hangi yöne gittiğini izlemiş. Kerem, suyun bahçe duvarı boyunca ilerlediğini fark etmiş. Asya, kaldırımın bazı taşlarının diğerlerinden alçakta olduğunu çizmiş. Bir süre sonra hepsi farklı bir şey gördüğünü anlamış. “Ben yalnızca yaprağa baktım,” demiş Mina. “Ben taşlara,” demiş Asya. Öğretmenleri, “Şimdi gözlemlerinizi aynı haritada birleştirelim,” demiş.

Kerem defterindeki ilk oku çizdiğinde çizgi ağaç gövdesine kadar uzanmış. Mina itiraz etmiş: “Yaprak tam oraya gitmedi; şu taşın yanında döndü.” Kerem silgisini çıkarmış ama Asya durdurmuş: “İstersen ilk tahminini kesik çizgiyle bırakalım; gözlediğimiz yolu yanına çizeriz.” Öğretmenleri bu fikri beğenmiş. Üç arkadaş aynı birikintiye baksalar da birbirinin gördüğü ayrıntıyı kaçırabiliyormuş. Bir karga bahçe duvarına konunca Kerem bir an çizimden kopmuş: “Acaba o da suyu mu inceliyor?” Mina gülmüş: “Belki sadece tüylerini kuruluyordur.” Öğretmen, kesin bilmediklerini tahmin olarak ayırmalarını istemiş. Haritanın köşesinde iki küçük kutu açmışlar: “Gördüklerimiz” ve “Merak ettiklerimiz.” İlk kutu hızla dolmuş; ikinci kutuya ise sığamayacak kadar çok soru gelmiş. Bir sayfanın altına küçük bir soru işareti çizen Mina, ertesi gün yine bu kutuya bakacaklarını söylemiş.

Çocuklar kâğıdın üstüne yolu, ağacı ve birikintiyi çizmiş. Kerem suyun akışını oklarla göstermiş, Asya taşların yükseklik farkını küçük işaretlerle belirtmiş, Mina gözlem saatini yazmış. Öğleye doğru güneş çıkınca birikinti küçülmüş. Kerem, “Demek su kayboldu!” demiş. Öğretmenleri, suyun bir kısmının toprağa sızabileceğini ve bir kısmının buharlaşabileceğini söylemiş; kesin karar vermeden gözlem yapmanın önemini hatırlatmış.

Ertesi gün yine yağmur yağmış. Haritadaki oklar doğru çıkmış; su, ağacın yanındaki çukurda birikmiş. Bu kez çocuklar yetişkinlerden yardım isteyerek okul yönetimine bir gözlem notu bırakmış. Notta, “Bu bölüm kaygan olabilir. Öğrencilerin güvenli geçişi için incelenmesini öneriyoruz,” yazıyormuş. Kimse kendi başına taş sökmemiş veya suya girmemiş.

Bir hafta sonra görevliler zemini kontrol etmiş ve gerekli düzenlemeyi yapmışlar. Öğretmenleri çocuklara teşekkür etmiş: “Sadece merak etmediniz; gözlediniz, kaydettiniz ve doğru kişilere bildirdiniz.” Asya haritanın köşesine küçük bir damla çizmiş. Mina, “Bir damla bile bize soru sordurabiliyor,” demiş.

Yağmur bir daha başladığında Mina, Asya ile Kerem'i pencerenin önüne çağırdı. Üçünün defteri açıktı; ilk önce bir süre yalnızca baktılar.

Dinleme sonrası: Masalı dinledikten sonra: 1. Üç arkadaş suyu incelerken farklı neleri gözledi? 2. Kaygan alanı fark edince neden yetişkine haber verdiler? Seçmeli çalışma: Masaldaki bir sahneyi çiz, canlandır veya yeni bir ayrıntıyla anlat. Katılım gönüllüdür.

Amaç: Oyun sırasında kararını açıklaması ve sıra beklemesi.