3. Sınıf 2. Hafta Sınıf Defteri

Amaç: Masalı dikkatle dinlemesi; olayın başlangıç, gelişme ve sonucunu kendi sözcükleriyle açıklaması.

Masalın tam metni:

Deniz kıyısına yakın, dar sokakları ve renkli kapıları olan bir mahallede küçük bir fener yaşarmış. Gündüzleri bir evin penceresinde dinlenir, akşamları sahibi Duru tarafından yakılırmış. Sokağın öbür ucunda ise boylu boyunca uzanan iki büyük sokak lambası varmış. Küçük fener, onların ışığını görünce kendi ışığını pek önemsiz bulurmuş.

Bir akşam Duru, fenerin camını yumuşacık bir bezle silerken onun kısık kısık parladığını fark etmiş. “Bugün neden üzgün gibisin?” diye sormuş. Fener konuşabilse, “Benim ışığım şu koca lambaların yanında ne işe yarar?” diyecekmiş. Duru ise onu pencereye yerleştirip dışarı çıkmış. Tam o sırada rüzgâr güçlenmiş, bulutlar ayın önünü kapatmış.

Mahallenin bakkalı kepengini indirirken birden bütün sokak kararmış. Elektrikler kesilmiş! Büyük lambalar da sönmüş. Karşı komşu İhsan Amca elindeki alışveriş çantasıyla kapısının basamağını seçememiş. Birkaç adım ötede, yağmurun açtığı küçük bir çukur varmış. Duru evden çıkıp “Herkes olduğu yerde beklesin, önce yolu görelim!” diye seslenmiş.

Tam o sırada alt kattaki komşuları pencereyi aralayıp “İhsan Bey'i gördünüz mü?” diye seslenmiş. Yağmur yüzünden sesler zor duyuluyormuş. Duru, feneri alıp merdivenlerden koşmaya davranınca annesi koluna hafifçe dokunmuş. “Önce burada güvende kalalım. Işığı kapının önüne koyarsak gelenler basamağı görür.” Duru pencere pervazını göstermiş. “Peki çukur? Orası hâlâ karanlık.” Annesi evdeki yansıtıcı bisiklet bantlarını bulmuş. Komşuları da kendi kapısının önünden İhsan Amca'ya seslenmiş: “Bir adım daha atmayın, geliyoruz!” Duru, küçük fenerin ışığının yetmediği yerde seslerinin işe yaradığını fark etmiş. O sırada sokakta bir kedinin mama kabı devrilmiş, çıkan tıkırtıya herkes dönüp bakmış. Duru, “Bir dakika, feneri önce basamağa çevirelim,” demiş. Bu kez ne yapacağını bilen yalnızca annesi değilmiş.

Annesi güvenli bir şekilde feneri pencerenin dışa bakan bölümüne koymuş. Küçük ışık önce kapının tokmağını, sonra basamağı ve kaldırımdaki çukuru aydınlatmış. Duru çukurun çevresine parlak renkli iki işaret yerleştirmiş. İhsan Amca, “Şimdi basamağı görebiliyorum,” demiş. Komşular da birbirlerine yol göstererek evlerine ulaşmış. Hiç kimse acele etmemiş.

Küçük fenerin camında titrek bir ışık dans ediyormuş. Büyük lambalar karanlıkta susarken, onun aydınlattığı küçücük alan herkes için değerli olmuş. Duru bu kez feneri alıp sokakta koşturmamış; evde kalmış ve yetişkinlerin verdiği güvenli yönergeleri dinlemiş. Yağmur yavaşlayınca görevliler gelip elektrik arızasını gidermiş.

Ertesi sabah mahalle yeniden ışıl ışılmış. İki büyük sokak lambası kendi yerlerinde duruyormuş. Duru fenerini pencerenin önüne koymuş ve ona, “Dün bütün mahalleyi sen aydınlatmadın; ama tam ihtiyaç duyduğumuz yeri aydınlattın,” demiş. Küçük fenerin ışığı güneş altında görünmese de içi sanki daha parlakmış.

O gün Duru ve arkadaşları okulda küçük yardımları konuşmuşlar. Biri sınıftaki kalemleri düzenlemeyi, biri yeni gelen bir arkadaşına kütüphaneyi göstermeyi, biri de yere düşen kâğıdı toplamayı önermiş. Duru gülümsemiş: “Bir kişinin her şeyi yapması gerekmiyor. Birlikte olunca küçük işler yolumuzu aydınlatıyor.”

Ertesi akşam Duru fenerin camını yine sildi. Sokak lambaları yanıyordu; küçük fener de pencerenin önünde, gerektiğinde yakılmayı bekliyordu.

Dinleme sonrası: Masalı dinledikten sonra: 1. Küçük fener hangi sorunu çözmeye yardımcı oldu? 2. Mahallede küçük bir yardım daha tasarlasaydın ne yapardın? Seçmeli çalışma: Masaldaki bir sahneyi çiz, canlandır veya yeni bir ayrıntıyla anlat. Katılım gönüllüdür.

Amaç: Duygu ve düşüncelerini sözlü ya da görsel yollarla paylaşması.