3. Sınıf 20. Hafta Haftalık Plan

Amaç: Masalı dikkatle dinlemesi; olayın başlangıç, gelişme ve sonucunu kendi sözcükleriyle açıklaması.

Masalın tam metni:

Ormanın iki ağacını birbirine bağlayan ince bir dal köprüsü varmış. Dal, dere üzerindeki taşlardan birinin yanına uzanır, küçük kuşların karşı kıyıya geçmesini sağlarmış. Köprüden aynı anda yalnızca tek kuş geçebiliyormuş. Ormandaki hayvanlar bunu bilirmiş ama bazen aceleye kapılırlarmış.

Bir sabah serçe Pırıl ile saka kuşu Çitlembik köprünün iki ucuna aynı anda gelmiş. Pırıl, yuvasına kuru yaprak götürüyormuş. Çitlembik ise öte taraftaki dut ağacına yetişmek istiyormuş. İkisi de köprünün başına konmuş. “Önce ben!” demiş Pırıl. “Ben daha erken çıktım!” demiş Çitlembik. Ortada buluşurlarsa kanatları birbirine çarpabilirmiş.

Bir süre ikisi de kımıldamamış. Derenin içindeki küçük balık, suyun üzerinden başını çıkarıp “Neden bekliyorsunuz?” diye sormuş. Pırıl, “Yol benim,” demiş. Çitlembik, “Hayır, benim!” diye karşılık vermiş. Balık gülmemiş; köprünün bir ucundaki düz taşı göstermiş. “İkiniz de geçebilirsiniz. Belki biriniz orada güvenle bekler, sonra sıra değişir.”

Pırıl taşı incelemiş; taş köprünün dışında, sağlam bir yermiş. “Benim elimde yaprak var, önce kenara çekileyim,” demiş. Yaprağını düşürmeden taşa konmuş. Çitlembik köprüden geçmiş. Karşıya varınca dönüp, “Teşekkür ederim. Şimdi sıra sende,” demiş. Pırıl da köprüyü güvenle geçmiş. İkisi önce şaşırmış, sonra “Demek bu kadar kolaymış,” diye gülmüşler.

Çitlembik karşı kıyıya geçince dut ağacına doğru bir hamle yapmış, sonra durmuş. Pırıl hâlâ yaprağını düşürmemeye çalışıyormuş. “İstersen oradan uçup geçsene,” demiş Çitlembik. Pırıl kanadını açıp yeniden kapatmış: “Yaprağı ağzımda taşıyorum. Rüzgâr vurursa suya düşer.” Çitlembik, acele ettiği için bunu hiç düşünmediğini anlamış. Dut ağacında ilk meyveler henüz olgunlaşmamış; onun acelesi aslında pek gerekli değilmiş. Pırıl köprüyü geçerken bir an ayakları kayacak gibi olmuş, fakat dal sağlam duruyormuş. Karşıya vardığında ikisi bir süre derenin sesini dinlemiş. Balık aşağıdan “Bu kez köprü hiç tartışma duymadı!” diye seslenince Çitlembik gülmüş. “Yarın da böyle olur,” demiş. Pırıl yaprağını düzeltmiş: “Yarın kaç kişinin geleceğini bilmiyoruz ama bekleyecek bir yerimiz var.”

Ancak ertesi gün köprüye üç kuş birden gelmiş. Kim önce geçeceklerini bilemeyince yine karışıklık çıkmış. Pırıl bu kez balığın gösterdiği bekleme taşını hatırlatmış. Kuşlar köprünün iki ucuna küçük yaprak işaretleri koymuş. Gelenler karşı kıyıyı kontrol edecek, köprü boşsa geçecek, biri geçiyorsa güvenli yerde bekleyecekmiş.

Kuralı yazacak kâğıtları yokmuş ama ormandaki öğretmen baykuşa durumu anlatmışlar. Baykuş, “İşaret yalnızca işe yarıyorsa iyidir. Önce herkesin anlayabildiğinden emin olun,” demiş. Küçük kuşlar yeni gelen yavrulara köprü kuralını göstermiş. Balık da sudan “İyi yolculuklar!” diye seslenmiş.

Bir gün güçlü bir rüzgâr köprüyü sallamış. Kuşlar sıraya girip geçmeye çalışmamış; geçiş güvenli olana dek yetişkin kunduzu çağırmışlar. Kunduz dalı kontrol edip sağlamlaştırmış. Pırıl o gün önemli bir şeyi fark etmiş: Sıra vermek kadar tehlikeyi görünce durmak da gerekiyormuş.

O akşam Pırıl yuvasına son yaprağı yerleştirdi. Karşı kıyıdaki Çitlembik ona seslendi; Pırıl köprünün boş olduğundan emin olup el salladı.

Dinleme sonrası: Masalı dinledikten sonra: 1. Kuşların ilk karşılaşmasında hangi sorun yaşandı? 2. Rüzgâr çıktığında neden köprüden geçmediler? Seçmeli çalışma: Masaldaki bir sahneyi çiz, canlandır veya yeni bir ayrıntıyla anlat. Katılım gönüllüdür.

Amaç: Ortak mekân tasarımında görev paylaşması.