1. Sınıf 13. Hafta Sınıf Defteri

Amaç: Renk, ritim ve bedensel ifade yoluyla kendini anlatma

Amaç: Renk, ritim ve bedensel ifade yoluyla kendini anlatma

Amaç: Renk, ritim ve bedensel ifade yoluyla kendini anlatma

Masalın tam metni:

Uçurtmacı Hasan'ın dükkânında tavana asılı rengârenk uçurtmalar vardı. En arkada duran küçük uçurtmanın ise yalnızca beyaz bir gövdesi ve bir türlü düz durmayan mavi kuyruğu bulunuyordu. Hasan ona henüz renk seçememişti.
Bir gün dükkâna iki çocuk girdi: Eylül ve Can. Can hemen kırmızı bir uçurtmayı gösterdi. “Bu hızlı uçar,” dedi.
“Renk uçurtmayı hızlandırmaz,” diye gülümsedi Hasan. “Ama bazen bize öyle gelir.”
Eylül arkadaki beyaz uçurtmayı gördü. “Bunu neden bitirmedin?”
“Her boyadığım renk ötekine uymuyor sanıyorum,” dedi Hasan. “O yüzden hiç başlamıyorum.”
Çocuklar masaya oturdu. Hasan güvenli kalemleri ve renkli kâğıt parçalarını önlerine koydu. Eylül sarı bir daire kesti. Can mor bir şerit seçti. Yan yana getirince Can kaşlarını çattı. “Bu ikisi arkadaş olmadı.”
“Belki de yan yana değil, uzakta durmak istiyorlar,” dedi Eylül. Sarıyı gövdenin üstüne, moru kuyruğun ucuna koydu. Can bu kez beğendi. İki çocuk, Hasan'ın da isteğiyle kâğıtları geçici olarak yerleştirdi. Son karar verilmeden yapıştırmadılar.
Dükkânın küçük penceresinden esen rüzgâr bir kırmızı parça kâğıdı masadan uçurdu. Kâğıt bir boya kutusuna çarptı. Hasan hemen kapağı kapattı. “Renk arayacağız derken bütün dükkânı boyamayalım,” dedi.
Eylül beyaz gövdenin ortasına mavi bir çizgi çekti. Çizginin düz olması için uğraşmadı; çizgi bir dalga gibi kıvrıldı. Can yanında kısa kırmızı çizgiler yaptı. “Sanki uçurtma dans ediyor,” dedi.
Hasan bir süre masaya baktı. “Ben bütün renklerin aynı yere sığmasını bekliyordum,” dedi. “Meğer boş yer bırakmak da güzelmiş.”
Boyama işi uzadığında Hasan küçük bir mola verdi. Eylül pencerenin yanına gidip karşı dükkândaki sarı tenteye baktı. “Bizim sarı, onunkinden farklı,” dedi. Can da uçurtmayı ışığa doğru tuttu. Aynı sarı kâğıt pencerenin önünde daha açık görünüyordu. “Renkler yer değiştirdi sanki,” dedi. Hasan, “Işık değişince bize farklı görünebilir,” diye açıkladı. Üçü çizimleri güneşten uzak, düz masaya serdi. Can önce beğenmediği mor şeridi bir daha inceledi. “Bunu çıkarma,” dedi. “Kuyrukta güzel duruyor.” Eylül kâğıdı yapıştırmadan önce Hasan'a da sordu; uçurtmanın son hâlini birlikte kararlaştırdılar.
Öğleden sonra uçurtmayı bahçedeki güvenli alanda denemek istediler. Rüzgâr hafifti. Hasan ipi kontrol etti; çocuklar koşmadan, sırayla tutup uçurtmanın ne yaptığına baktılar. Uçurtma biraz yükseldi, sonra kendi etrafında dönüp yavaşça çimenlere indi.
Can gülmeye başladı. “Dansını yerde bitirdi.”
Eylül kuyruğun düğümünü inceledi. “Bir yanı daha uzun.” Hasan düğümü yeniden bağladı. İkinci denemede uçurtma bu kez çok az yükseldi ama düz durdu.
Akşam dükkân kapanırken Hasan beyaz uçurtmayı yeniden tavana astı. Gövdesinde sarı daire, mavi dalga, kırmızı çizgiler; kuyruğunun ucunda mor şerit vardı. “Adını ne koyalım?” diye sordu.
“Dans Eden Uçurtma,” dedi Can.
“Biraz da Kararsız Uçurtma,” dedi Eylül. Hasan ikisini de küçük bir kâğıda yazdı. “Yarın tekrar bakarız,” dedi. “Belki uçurtmanın kendisi başka bir ad bulur.”

Dinleme sonrası: Sohbet: Hasan uçurtmayı neden bitirememişti? İlk denemede ne oldu? Çocuklar ona niçin iki farklı ad önerdi? İsteğe bağlı etkinlik: Öğrenciler serbest renk ve ritmik çizgilerle küçük bir uçurtma resmi oluşturur; aynı renkleri seçme zorunluluğu yoktur.

Amaç: Renk, ritim ve bedensel ifade yoluyla kendini anlatma

Nasıl oynanır: MEB “Yüz Yüze 100 Çocuk Oyunu”, Oyun 25. Seviye: Ana sınıfı ve ilkokul. Oyuncu sayısı: En az 3 oyuncu. Araç-gereç: Yok. Ebe “Deve” dediğinde çocuklar ayağa kalkar, “Cüce” dediğinde çömelir. 1. sınıf uyarlaması: yanlış hareket eden öğrenci elenmez; bir sonraki komutta yeniden oyuna katılır. Hız, bütün öğrencilerin güvenle takip edebileceği düzeyde tutulur.

Güvenli uygulama: Çömelmekte zorlanan öğrenci elini indirip kaldırabilir; elenme yerine yeniden deneme yapılır.

Oyun kaynağı: MEB “Yüz Yüze 100 Çocuk Oyunu”, Oyun 25.