1. Sınıf 5. Hafta Sınıf Defteri

Amaç: Duyguları tanıma, güvenli ifade etme ve arkadaşını fark etme

Amaç: Duyguları tanıma, güvenli ifade etme ve arkadaşını fark etme

Amaç: Duyguları tanıma, güvenli ifade etme ve arkadaşını fark etme

Masalın tam metni:

Sabahın ilk saatinde apartmanın en üst katındaki pencerede küçük, gri bir bulut belirdi. Dışarıdaki gökyüzü masmaviydi. Bu bulut ise pencerenin önünden hiç ayrılmıyor, sanki birini bekliyordu.
Mina, perdeyi aralayınca onu gördü. “Sen de nereden çıktın?” dedi. Bulut cevap vermedi, yalnızca hafifçe kabardı. Mina gülümsedi. Bulutun kenarı biraz açıldı.
O gün okulda resimlerini panoya asacaklardı. Mina, gece çizdiği kocaman gemiyi çantasına yerleştirmişti. Sınıfa vardığında kâğıdın köşesi kıvrılmıştı. Açmaya çalışırken bir yeri de yırtıldı. Mina'nın boğazı düğümlendi.
“Bunu asamam artık,” dedi.
Arkadaşı Yağız, “Bence yırtık yer deniz köpüğü gibi,” dedi. Mina başını çevirdi. “Ben köpük çizmedim ki.”
Yağız bir şey söylemedi. Kâğıdı elinden almayı da düşünmedi. Mina resmini sıranın üzerine bıraktı. Pencerenin dışında sabahki bulut durmuştu; şimdi biraz daha koyuydu.
Öğretmen sınıftaki resimleri toplarken Mina'nın gemisini gördü. “Nasıl istersin?” diye sordu. “Burada bekleyebilir, onarabilir ya da bugün hiç asmayabiliriz.”
“Biraz beklesin,” dedi Mina. Kâğıdı düz bir kitabın arasına koydu. Teneffüste koşup oynamak istedi ama aklı resminde kalmıştı. Yağız'la bahçenin kenarına oturdu. “İçim hem kızgın hem üzgün,” dedi. “İkisi birden olur mu?”
Yağız omuz silkti. “Ben geçen gün sevdiğim oyunu kaybedince güldüm, sonra sinirlendim. Galiba olur.”
Mina güldü. Pencere önündeki bulutun arasından incecik bir güneş çizgisi geçti. Ama bulut kaybolmadı.
Öğle arasında öğretmen küçük bir kâğıt parçası ve yapıştırıcı getirdi. “İstersen birlikte deneyebiliriz,” dedi. Mina önce kendisi yaptı. Kâğıdın arkasına küçük bir parça yapıştırdı. Yırtık tam kapanmadı; yine de gemi ayakta kalmış gibiydi. Mina yırtığın yanına küçük bir dalga çizdi.
“Yağız bunu köpüğe benzetmişti,” diye mırıldandı. “Ben de öyle yaparsam deniz fazla beyaz olur.”
Öğretmen gülümsedi. “O zaman istediğin gibi bırak.”
Masaya dönerken Yağız, “İstersen benim resmimi yanına asabiliriz,” dedi. Onun resminde dağların arkasından çıkan turuncu bir güneş vardı. Mina bir an düşündü. “Bugün gemim tek başına dursun,” dedi. “Yarın yanına bir liman yaparsam güneşini de düşünürüz.” Yağız bunu duyunca bozulmadı. “Olur,” dedi. “Ben de dağıma yol çizerim.” Mina daha önce herkesin hemen yardım etmesini istediğini sanmıştı; meğer bazen yalnızca beklenmek de iyi geliyordu. Penceredeki buluta tekrar baktı. Bu kez bulutun rengiyle kendi duygusunu eşleştirmeye çalışmadı. Onu yalnızca izledi.
Günün sonunda gemi panoya asıldı. Mina resmin hemen altında bir süre durdu. Önce kıvrılan köşeye baktı, sonra kocaman yelkene. “Gemimin başına bir şey geldi ama hâlâ benim gemim,” dedi.
Eve dönerken pencerenin önündeki gri bulut yoktu. Mina onu aradı, sonra gökyüzünde uzaklaşan başka bir bulut gördü. “Belki odur,” diye düşündü. Tam o sırada cebindeki çizim kâğıdı hışırdadı. Mina, ertesi gün küçük bir liman çizmeye karar verdi; bu kez kâğıdını kalın bir dosyada taşıyacaktı.

Dinleme sonrası: Sohbet: Mina önce neden resmini asmak istemedi? Yağız ona yardım etmek için neyi yapmadı? Gri bulutun kaybolmasını nasıl yorumladın? İsteğe bağlı etkinlik: Çocuklar hayalî geminin başına gelen bir olayı resmedebilir; duygu için tek doğru renk aranmaz.

Amaç: Duyguları tanıma, güvenli ifade etme ve arkadaşını fark etme

Nasıl oynanır: MEB “Yüz Yüze 100 Çocuk Oyunu”, Oyun 36. Seviye: Ana sınıfı ve ilkokul. Oyuncu sayısı: En az 3 oyuncu. Araç-gereç: Yok. Bir öğrenci “minder” olur, ortada yüzünü kapatır; diğerleri tekerlemeyle çevresinde döner. Minder bir duygu/poz söyler, herkes o pozu canlandırır ve yeni minder seçilir. Seçimlerde öğrenciler alay edilmeden, gönüllülükle rol alır.

Güvenli uygulama: Ortaya çıkan öğrenci rolünü gönüllü seçer; taklit edilen davranış kimseyi küçük düşürmez.

Oyun kaynağı: MEB “Yüz Yüze 100 Çocuk Oyunu”, Oyun 36.