1. Sınıf 6. Hafta Sınıf Defteri

Amaç: Sınıf görevlerini fark etme ve sorumluluk alma

Amaç: Sınıf görevlerini fark etme ve sorumluluk alma

Amaç: Sınıf görevlerini fark etme ve sorumluluk alma

Masalın tam metni:

Ekin, sınıfın pencere önünde duran saksıyı çok severdi. Saksının içinde üç yapraklı minik bir fasulye vardı. Yapraklardan biri her sabah cama doğru dönüyordu; Ekin onu güneşe el sallıyor sanıyordu.
Pazartesi günü öğretmen, “Bu hafta bitkiye kim bakmak ister?” diye sorunca Ekin parmağını kaldırdı. İşi kolay sandı. Küçük sulama kabını aldı, suyu boca etti. Saksının altındaki tabak dolup taştı.
“Ekin! Masanın ayağına doğru gidiyor,” dedi Mira.
Ekin kabı bıraktı. İkisi peçete ararken yerde minik bir gölcük oluştu. Öğretmen bir bez uzattı. “Önce burayı kurutalım. Sonra bitkinin toprağına bakarız.”
Ekin'in keyfi kaçtı. “Bitki bana emanet edildi. Şimdi her şey battı.”
Mira toprağa parmağıyla dokunmadan baktı. “Belki bugün su istemiyordu,” dedi. Öğretmen toprağın nemini nasıl kontrol edeceklerini gösterdi. Toprak gerçekten ıslaktı. Bir süre sulamamak gerekiyordu.
Ertesi gün Ekin sınıfa girer girmez bitkiye koştu. Yapraklar yerindeydi. Toprak da hâlâ nemliydi. Bu kez sulama kabını dolaba geri koydu. “Bugün hiçbir şey yapmayınca da görevimi yapmış olur muyum?” diye sordu.
“Bence olur,” dedi Mira. “Ben kitaplık görevliyken her kitabı yeniden dizmiyorum. Önce dağılan var mı diye bakıyorum.”
Çarşamba günü sınıfın görev kartlarından biri kayboldu. Ekin kendi kartını ararken bütün çekmeceleri karıştırdı. Bir çekmeceden lastik, ötekinden tebeşir çıktı. Görev kartı yoktu. Mira, “Belki panoda kalmıştır,” dedi. Gerçekten de kart panoya ters asılmıştı.
“Ben bu hafta dedektif oldum,” dedi Ekin. “Önce suyun izini, sonra kartın izini buldum.”
Perşembe günü pencere açılınca saksı hafifçe sallandı. Ekin hemen pencereyi kapatmak istedi, ama öğretmen havalandırma için biraz açık kalmasının gerektiğini söyledi. Saksıyı güvenli bir köşeye birlikte taşıdılar. Ekin yeri işaretlemek için kâğıttan küçücük bir yaprak yaptı.
Cuma sabahı sınıfa gelen küçük bir öğrenci, fasulyenin yerinin değiştiğini fark etti. “Bitki yürümüş mü?” diye sordu. Ekin yeni yeri gösteren kâğıt yaprağı gösterdi. “Rüzgâr yüzünden biz taşıdık,” dedi. Çocuk saksıya yaklaşınca Ekin, “Dokunmadan bakalım, toprak hâlâ ıslak mı?” diye sordu. Küçük öğrenci başını salladı. Ekin artık bitkinin tek sahibi gibi davranmak istemiyordu; haftaya görev sırası başkasına gelecekti. O yüzden kartın arkasına iki küçük resim yaptı: nemli toprak ve güvenli pencere köşesi. Yeni görevlinin uzun uzun açıklama dinlemesine gerek kalmayacaktı.
Cuma günü öğretmen görev kartlarını topladı. “Bitkiye bakmak nasıldı?” diye sordu.
“İlk gün çok fazla baktım,” dedi Ekin. “Hatta masayı da suladım.”
Çocuklar güldü. Ekin de güldü; o artık o sabahı anlatırken utanmıyordu. “Sonra her gün önce toprağa baktım. Bir gün su vermedim. Bir gün saksıyı taşıdık.”
Öğretmen kartı diğerlerinin yanına astı. Ekin pencerenin önünden ayrılırken fasulyenin yeni çıkan minicik yaprağını gördü. Mira'ya seslendi: “Bak! Dördüncü yaprak!”
Mira eğildi. “Sence bize mi bakıyor, pencereye mi?”
“Bilmiyorum,” dedi Ekin. “Ama bugün de su istemiyor.”

Dinleme sonrası: Sohbet: Saksı neden taştı? Ekin salı günü neden su vermedi? Mira’nın kitaplık görevi bitki bakımına nasıl benzedi? İsteğe bağlı etkinlik: Bitki yerine sınıftaki güvenli bir eşya için üç günlük kontrol kartı oluşturulabilir; görevler öğretmen gözetiminde ve dönüşümlü yapılır.

Amaç: Sınıf görevlerini fark etme ve sorumluluk alma

Nasıl oynanır: MEB “Yüz Yüze 100 Çocuk Oyunu”, Oyun 7. Seviye: Ana sınıfı ve 1. sınıf. Oyuncu sayısı: En az 5 oyuncu. Araç-gereç: Yok. Öğretmen tekerlemeyi hareketlerle söyler, çocuklar aynı hareketleri taklit eder; “tıp” denince herkes donar. 1. sınıf uyarlaması: hata yapan öğrenci oyundan çıkmaz ve “ceza” verilmez; sonraki turda bir hareket önermesi istenir.

Güvenli uygulama: At ve binici temsili fiziksel taşıma olmadan hareket ve sözle yapılır; eşler mesafeli durur.

Oyun kaynağı: MEB “Yüz Yüze 100 Çocuk Oyunu”, Oyun 7.