1. Sınıf 9. Hafta Sınıf Defteri

Amaç: Atatürk’ün çocuklara verdiği değeri, öğrenme sevgisini ve vatanseverliği fark etme

Amaç: Atatürk’ün çocuklara verdiği değeri, öğrenme sevgisini ve vatanseverliği fark etme

Amaç: Atatürk’ün çocuklara verdiği değeri, öğrenme sevgisini ve vatanseverliği fark etme

Masalın tam metni:

Okul kitaplığının lambası bir süredir titriyordu. Ne zaman biri kapıyı açsa ışık bir yanıyor, bir sönüyordu. 10 Kasım sabahı sınıf kitaplığını düzenlemekle görevli olan Deniz, kapıyı açınca yine aynı şey oldu.
“Lambanın da uykusu var galiba,” dedi. Arkadaşı Selin, “Uykusu varsa neden göz kırpıyor?” diye karşılık verdi.
Öğretmen lambanın anahtarını kapattı. “Buna dokunmayalım. Görevliye haber verelim; pencereden gelen gün ışığı şimdilik yeter.” Çocuklar rafın önündeki masayı pencereye yaklaştırdı. Bugün sınıfta Atatürk'ü anacaklar, güvenilir bir çocuk kitabından onun yaşamını okuyacaklardı.
Selin, masaya konan kitapların en üstündekini açtı. İlk sayfanın arasında bir ayraç buldu. Ayracın üzerine geçen yılın sınıfı küçük bir güneş çizmişti. Arkasında şu söz yazıyordu: “Merak ettiğin yere geri dön.”
“Bunu kim yazmış?” diye sordu Deniz.
“Bilmiyoruz,” dedi öğretmen. “Ama kitap ayracını bırakmış olması hoş bir düşünce.”
Deniz kitabı açıp görselleri inceledi. Sormak istediği çok şey vardı. Öğretmen, “Bugün kullanacağımız bilgileri bu kitaptan ve doğrulanmış sınıf kaynaklarından okuyacağız,” dedi. “Bilmediğimiz bir şey olduğunda uydurmak yerine kaynağa bakarız.”
Çocuklar sırayla sorularını söylediler. Kimi bir fotoğrafın ne zaman çekildiğini merak etti; kimi fotoğrafta gördüğü eşyanın ne olduğunu öğrenmek istedi. Bazı soruların cevabı ellerindeki sayfalarda yoktu. Selin bunun için üzülmedi. Bir kâğıda büyükçe bir soru işareti çizdi.
Deniz, “Bütün sorularımızı hemen cevaplamak zorunda mıyız?” dedi.
“Hayır,” dedi öğretmen. “Bir kısmını daha sonra araştırırız.”
O sırada pencerenin önünden geçen koyu bir bulut masayı gölgeledi. Selin, “Kitaplığın ışığı da gitti,” diye fısıldadı. Deniz perdeyi biraz açtı; pencerenin önünde duran büyük saksı ışığı kesiyordu. Saksıyı öğretmenin yardımıyla güvenli bir yere aldılar. Kitabın sayfaları yeniden aydınlandı.
Bir süre sessizce okudular. Sonra öğretmen, anma programı için hazırlanan panoya yalnızca kaynaktan doğruladıkları bilgileri ve çocukların kendi resimlerini koyabileceklerini söyledi. Deniz bir kitap resmi çizdi. Selin ise güneş ayracını kopyalamadan kendi küçük penceresini resmetti. Pencerenin içinde kocaman bir soru işareti vardı.
Panoyu hazırlarken Deniz, resmindeki kitabın sayfalarını boyamak için tek bir mavi kalem aradı. Kalemin kapağı bulunamadı. Selin, “Belki kitaplığın arkasına düştü,” diye işaret etti. Çocuklar rafı çekiştirmedi, masanın altına bakmak için öğretmenden yardım istedi. Kapak masanın kenarındaydı. Deniz onu yerine takınca Selin, “Bugün küçük şeylerin de peşine düştük,” dedi. Deniz güldü. “Büyük sorularımıza henüz sıra gelmedi.” Öğretmen panonun köşesine boş bir cep hazırladı; çocuklar sonraki gün kaynaklarda araştırmak istedikleri soruları bu cebe koyabilecekti. Hiçbiri o anda cevap yazmaya zorlanmadı.
Öğleden sonra görevli geldi; lambanın onarımı için elektrikçiye haber verileceğini söyledi. Çocuklar kendi başlarına lambayı kurcalamadıklarına sevindi. Deniz kitapları rafa dizerken ayraç yine eline geçti. “Geri döneceğim bir sayfa buldum,” dedi.
“Hangisi?” diye sordu Selin.
“Henüz bilmiyorum. Belki sorularımızın cevabını bulduğumuz sayfa.” Ayraç kitabın arasında kaldı. Kitaplığın lambası hâlâ kapalıydı, ama pencerenin yanındaki masada çalışmak için yeterince gün ışığı vardı.

Dinleme sonrası: Sohbet: Lambaya neden dokunmadılar? Ayraç Deniz’e neyi hatırlattı? Kaynakta yanıtı olmayan bir soruyla ne yaptılar? İsteğe bağlı etkinlik: Öğretmen tarafından seçilen doğrulanmış görsele bakan çocuklar gördükleri bir ayrıntıyı resmeder; bilmedikleri bir şeyi soru işaretiyle belirtebilir.

Amaç: Atatürk’ün çocuklara verdiği değeri, öğrenme sevgisini ve vatanseverliği fark etme

Nasıl oynanır: MEB “Yüz Yüze 100 Çocuk Oyunu”, Oyun 24. Seviye: Ana sınıfından itibaren her seviye. Oyuncu sayısı: En az 4 oyuncu. Araç-gereç: Yok. Ebe bir çizgi önünde arkasını gruba döner ve “Davul zurna bir, iki, üç!” derken diğer oyuncular birkaç adım yaklaşır. Ebe döndüğünde herkes hareketsiz kalır. 1. sınıf uyarlaması: kısa mesafe, yavaş ilerleme ve kaymayan zemin kullanılır.

Güvenli uygulama: Yön değiştirmede çarpışma önlenir; önce hareketler öğretmen tarafından gösterilir.

Oyun kaynağı: MEB “Yüz Yüze 100 Çocuk Oyunu”, Oyun 24.