3. Sınıf 14. Hafta Haftalık Plan

Amaç: Masalı dikkatle dinlemesi; olayın başlangıç, gelişme ve sonucunu kendi sözcükleriyle açıklaması.

Masalın tam metni:

Küçük bir kasabanın kütüphanesinde, rafların arasından tarçın kokusu gelen sessiz bir köşe varmış. Nil, her çarşamba burada kitap okumayı severmiş. Bir gün, kapağında mor bir kapı resmi olan bir hikâye bulmuş. Kitabı açmış; meraklı bir çocuğun, kaybolan bir bahçe anahtarını aradığını okumuş.

Nil öyle dalmış ki arkadaşları Deniz'in geldiğini fark etmemiş. Son sayfaya ulaşınca gözleri büyümüş: Sayfanın yarısı yırtılmış! Anahtar bulunmuş mu, mor kapı açılmış mı, hiçbiri belli değilmiş. Nil, “Bu hikâyenin sonunda kahraman mutlaka anahtarı bulmuş olmalı,” demiş. Deniz başka türlü düşünmüş: “Belki anahtar hiç kaybolmadı, yanlış çekmeceye kondu.”

İkisi aynı masada oturup tartışmaya başlamış. Nil kendi sonunu daha heyecanlı buluyormuş, Deniz ise daha mantıklı. Sesleri biraz yükselince kütüphaneci Sevgi Hanım yaklaşmış: “Bir sayfanın eksik olduğunu fark etmişsiniz. Önce kitabı onarmamız için haber verdiğiniz iyi oldu,” demiş. Yırtık kitabı kayıt masasına götürmüş ve hasar notu hazırlamış.

Sevgi Hanım ardından iki temiz kâğıt uzatmış: “Gerçek sonu bulana kadar ikiniz de kendi sonunuzu yazabilirsiniz. Yalnız bunları kitabın içine yapıştırmayalım; öteki okurlar hangi bölümün yazara ait olduğunu bilsin.” Nil bu fikri sevmiş. Deniz de çizim yapmaya başlamış. Aynı başlangıçtan iki farklı yol çıkıyormuş.

Nil, kendi sonunu yazarken kahramanın üç basamaklı gizli bir merdivenden ineceğine karar vermiş. Deniz başını kaldırıp “Bahçeye girmek için niye merdivenden aşağı insin?” diye sormuş. Nil kalemini havada durdurmuş. “Belki bahçe yer altındadır.” Deniz gülmüş: “Benimkinde kapı bile kilitli değil.” Nil bir an terslenmiş: “Her şeyi kolaylaştırırsan hikâye nasıl heyecanlı olacak?” Deniz, çizdiği kapıya minicik bir kuş resmi eklemiş. “O zaman sürprizi başka yerde saklarım.” İkisi resimlerini yan yana koyunca fark etmişler ki biri karanlık bir tünel, diğeri rengârenk bir avlu çizmiş. Nil arkadaşının kuşuna bakıp kendi tüneline bir pencere çizmiş. Deniz de kapının önüne iki basamak eklemiş. Aynı kitabın eksik sayfası, kütüphane masasındaki iki kâğıtta bambaşka bir dünyaya dönüşmüş.

Nil'in sonunda kahraman anahtarı eski bir saksının altında buluyor, mor kapı açılınca karşısına rengârenk bir bahçe çıkıyormuş. Deniz'in sonunda ise anahtar gerekmiyormuş; kahraman kapının üstündeki küçük notu okuyup kapıyı doğru yöne itiyormuş. İkisi de yazdıklarını birbirine okumuş. Nil, “Senin sonunda dikkatli bakmak önemli,” demiş. Deniz de, “Senin sonunda aramak eğlenceli,” diye karşılık vermiş.

Ertesi hafta Sevgi Hanım kitabın sağlam bir nüshasını bulmuş. Çocuklar asıl sonu okumuşlar. İkisi de yazarın düşündüğü sürprizi tahmin edememiş: Mor kapı aslında bir kuş yuvasını korumak için kapalı tutuluyormuş. Bahçıvan kuşlar uçana kadar beklemelerini rica etmiş. Nil önce şaşırmış, ardından gülmüş: “Üç ayrı sonumuz oldu!”

Sevgi Hanım çocukların yazdığı iki sonu “Okur yorumları” dosyasına koymuş. Altına ikisinin adını ve tarihini yazmış. Kütüphanenin küçük panosuna, “Kitabı korumak ortak görevimiz; hikâyeler üzerine düşünmek ise bitmeyen yolculuğumuz,” notunu asmış. Nil ve Deniz artık aynı kitaptan farklı şeyler anlamanın konuşmaya değer olduğunu biliyormuş.

Nil kitabı rafa yerleştirirken mor kapının resmine bir kez daha baktı. Deniz sessizce, “Gelecek hafta başka bir kitabın sonunu da tartışalım mı?” diye sordu.

Dinleme sonrası: Masalı dinledikten sonra: 1. Nil ve Deniz’in yazdığı sonlar nasıl farklıydı? 2. Kütüphaneci yırtık sayfa için ne yaptı? Seçmeli çalışma: Masaldaki bir sahneyi çiz, canlandır veya yeni bir ayrıntıyla anlat. Katılım gönüllüdür.

Amaç: Bir kavramı bedeniyle veya görselle anlatması.