1. Sınıf 26. Hafta Sınıf Defteri

Amaç: Sayışma, ritim ve sırasını bekleme davranışı

Amaç: Sayışma, ritim ve sırasını bekleme davranışı

Amaç: Sayışma, ritim ve sırasını bekleme davranışı

Masalın tam metni:

Ormanın en gürültülü kuşu Papi, her sabah aynı dalda “tıktık, tak, tıktık, tak” diye ötüyordu. Bir gün arkadaşları onun sesini duyunca yanına toplandı. “Bugün yeni bir oyun buldum,” dedi Papi. “Önce birini ebe seçeceğiz.”
Sincap Mini hemen öne çıktı. “Ben olayım!”
“Daha sayışma başlamadı,” dedi Papi. “Sırayla hepimizin şansı olsun.”
Birlikte çember yaptılar. Papi ritimle sayışmayı söyledi ama son heceyi her seferinde başka hızda bitiriyordu. Mini üç tur üst üste ebe çıkınca kaplumbağa Mino kaşlarını çattı. “Bu sayışma biraz şaşırtıyor.”
Papi kanatlarını indirdi. “Ben yalnızca eğlenceli olsun istemiştim.”
Mino, “O zaman herkes aynı ritmi duysun,” dedi. Toprağa üç kısa, bir uzun çizgi çizdi. Papi çizgilere bakarak denedi: tık tık tık — taa. Mini de kuyruğuyla aynı ritmi tuttu.
İlk denemede Papi yine acele etti. Sayışma bitmeden çemberin yarısına gelmişti. Mini kahkaha attı. “Senin dilin benden hızlı.”
“Doğru,” dedi Papi. “Biraz yavaş söyleyeyim.” İkinci denemede heceler herkesin duyabileceği kadar açıktı. Ebe bu kez kirpi Nino oldu. Nino rolü istemediğini söyledi.
“Olur,” dedi Papi. “Sıradaki gönüllüye geçeriz.” Mini gönüllü oldu. Oyun başladı. Mini gözlerini kapatmak istemediği için herkesin görebileceği biçimde, basit hareketli bir oyun seçtiler. Saklanma ya da göz bağlama gerekmiyordu.
Oyuna yeni katılan kırlangıç, sayışmanın ortasında şarkı söylemeye başladı. Papi biraz sinirlendi. “Hepimiz aynı anda söylersek ne dediğim anlaşılmıyor,” dedi. Kırlangıç, “Ben de öğrenmek istiyorum,” diye karşılık verdi. Papi ilk dört vuruşu yavaşça gösterdi. Kırlangıç önce kanatlarıyla iki vuruş yaptı, sonra devamını duyunca ritme katıldı. Mini, “Bence artık yeni bir sesimiz var,” dedi. Grup ritmi bir kez hep birlikte, bir kez sırayla söyledi. Herkes aynı hızda ilerleyemedi; kimse bunun için oyundan çıkarılmadı. Papi, bu kez sayışmanın sonuna geldiğinde durup arkadaşlarının da bitirmesini bekledi.
Tam üçüncü turda yağmur başladı. Yapraklar ıslanırken Papi “tıktık, tak” ritmini sürdürmek istedi. Mino, “Islak zeminde koşmayalım,” dedi. Hep birlikte kuru, güvenli bir dala yakın alana geçtiler.
Orada yalnızca elleri ve kanatlarıyla ritim tuttular. Mini bir kez şaşırınca “Baştan!” diye bağırdı. Papi, “İstersen son iki vuruştan devam edelim,” dedi. Mini kabul etti. Yeni turda hepsi aynı anda durabildi.
Herkes dağıldığında Mino toprağa çizdiği ritim işaretlerine baktı. Bir yağmur damlası uzun çizgiyi silmişti. “Yarın yeniden çizeriz,” dedi. Papi çizgileri aklında tutmak için bir kez daha mırıldandı; Mini de ona eşlik etti.
Akşam orman sessizleşirken Papi son sayışmayı tek başına söyledi. Bu kez kelimeler yetişmek için birbirini itiyormuş gibi değildi. Mino yanına gelip, “Şimdi daha güzel anlaşılıyor,” dedi.
Papi gülümsedi. “Yarın başka bir ritim deneyelim mi?”
“Deneyelim,” dedi Mino. “Ama son heceyi yine kaçırma.”
Mini ikisinin arasından seslendi: “Ben yarın ebe çıkmak istiyorum. Ama önce sayışma!” Üçünün gülüşü ıslak yaprakların üzerinden geçip ormana yayıldı.

Dinleme sonrası: Sohbet: Mini neden üst üste ebe çıktı? Mino hangi çözümü önerdi? Yağmur başlayınca oyun nasıl değişti? İsteğe bağlı etkinlik: Öğrenciler güvenli çemberde kendi kısa sayışma ritimlerini dener; ebe olmak istemeyen çocuk yerine gönüllü seçilir, kimse elenmez.

Amaç: Sayışma, ritim ve sırasını bekleme davranışı

Nasıl oynanır: MEB “Yüz Yüze 100 Çocuk Oyunu”, Oyun 15. Seviye: Ana sınıfından itibaren her seviye. Oyuncu sayısı: En az 2 oyuncu. Araç-gereç: Yok. Çocuklar çemberde ellerini sırayla birbirinin eline hafifçe dokundururken “Çatlak patlak” tekerlemesini söyler. 1. sınıf uyarlaması: son hecede kimse elenmez; o çocuk bir sonraki turun başlangıcını yapar.

Güvenli uygulama: Eller sırayla yalnız hafifçe temas eder; fiziksel temas istemeyen öğrenci sözlü ritimle katılır.

Oyun kaynağı: MEB “Yüz Yüze 100 Çocuk Oyunu”, Oyun 15.